رادیو سلامت در این بحرانها، مدل جدیدی از رسانهی کنشگر را ارائه داد. در شرایطی که فضای مجازی به بستر انتشار اخبار جعلی برای ایجاد رعب تبدیل شده بود، رادیو سلامت با رویکرد مرجعیت محور توانست قطبنمای جامعه باشد.
اولین نقش این شبکه، «مدیریت اضطراب جمعی» بود. با حضورِ بیوقفه متخصصان روانشناسی و بهداشت، مردم آموختند که چگونه با تکنیکهای خودمراقبتی و مدیریت استرس، در برابر جنگ روانی ایمن بمانند.
دومین نقش، پاسخگویی به ابهاماتِ حیاتی بود. در لحظات پرالتهابِ حملات، رادیو سلامت با ارتباطِ مستقیم با مسئولانِ حوزه درمان، از انتشار اطلاعات نادرستِ پزشکی که میتوانست به بحرانهای ثانویه منجر شود، پیشگیری کرد.
سومین نقش، پایداریبخشی به کادر درمان بود. این رادیو با روایتِ ایثارِ مدافعان سلامت، روحیهی عمومی و روحیهی جهادگرانِ سلامت را همافزا کرد.
رادیو سلامت در این سالها ثابت کرد که رسانه میتواند به عنوان قرارگاهِ اطمینان عمل کند. تبدیل کردنِ تهدید به فرصتی برای آموزش و آگاهیبخشی، دستاوردِ بزرگِ این شبکه بود. این عملکرد نشان داد که در جنگِ نوین، اگر زیرساختهای سلامت روان با یک رسانهی دقیق و صادق محافظت شود، هیچ تهدیدی توانِ فروپاشیِ ستونهایِ استقامتِ ملی را نخواهد داشت.
رادیو سلامت، در واقع صدایِ تپندهیِ یک ملتِ امیدوار است که در سختترین لحظات، آرامش را برای مردمش به ارمغان میآورد.