یکی از نمونههای این مسأله، قراردادی است که با روسیه منعقد شد مبنی بر اینکه ناتو به این کشور نزدیک نشود اما این تعهد نیز نقض شد و در نهایت شرایطی را رقم زد که به آغاز جنگ میان روسیه و اوکراین انجامید.
اینها تجربیات تاریخی است که ما باید آنها را در نظر داشته باشیم. تفاهمنامهای که با ایران نیز امضا شده، از این قاعده مستثنا نیست. آمریکاییها تمام تلاش خود را خواهند کرد تا از ما امتیاز بگیرند و هیچ امتیازی به ما ندهند؛ حتی اگر در متن قرارداد بهصراحت ذکر شده باشد که آنها تعهداتی دارند و باید به آن عمل کنند.
آنچه امروز شاهد آن هستیم این است که دولت آمریکا به روشنی تلاش میکند مفاد تفاهم اخیر با کشورمان را زیر پا بگذارد؛ ازجمله در موضوعاتی مانند اینکه در لبنان نهتنها باید آتشبس برقرار شود، بلکه متجاوز باید عقبنشینی کند، یا اینکه مدیریت مسیر تردد کشتیها از هرمز باید در اختیار ایران باشد. با این حال، آنها به هر شکل تلاش میکنند این مسائل را نقض کنند.
آنچه از سوی ایران باید صورت بگیرد، ایستادگی قاطعانه در برابر این عهدشکنیهای آمریکاست؛ آنها در حال ارزیابی اراده ایران برای دفاع از حقوق خود هستند. اگر ایران در دفاع از حقوق خود حتی به اندازه ذرهای عقبنشینی کند، نباید تردید داشت که آمریکا گامهای بعدی را برای نقض این حقوق برخواهد داشت و تا زمانی که تمامی این حقوق را تضعیف نکند و از بین نبرد، دست از این اقدامات نخواهد کشید.
اما اگر ایران در دفاع از تمامی حقوق خود پافشاری کند و اراده خود را برای صیانت از این حقوق با تمام قدرت نشان دهد، آمریکاییها ناچار خواهند شد عقبنشینی کنند و به اعطای حقوق ایران تن دهند.
برای جلوگیری از درگیر شدن دوباره در جنگ و برای از بین بردن طمع آمریکا نسبت به کشورمان، هیچ چارهای جز این نداریم که قاطعیت کامل خود را در دفاع از حقوقمان به آمریکا و دیگر متحدان آن نشان دهیم.
ایران تاکنون قدرت خود را با ارادهای قوی نشان داده است و تردیدی نیست که از این پس نیز، انشاءالله، این مسیر را ادامه خواهد داد و دشمنان را ناامید خواهد کرد.