پیام تشییع؛ خونخواهی امام شهید
بیش از چهارماه از شوک ۹اسفند ۱۴۰۴ سپری شده؛ شوکی که باورش بس دشوار و یادآوریاش سرشار از تلخی است.
هنوز هم باور کردنش سخت است و تلاش میکردیم_ ولو ذرهای هم شده_ به خود بباورانیم ممکن است خواب و خیال باشد و خدا را چه دیدی شاید هنوز آقای ایران دوباره برایمان دست تکان دهد اما متأسفانه آن خبر تلخ، دروغ نبود و موجب شد دوباره بمیریم! این بار فقط خبر نبود و با چشمان خود تابوت حامل پیکر مطهرش را هم دیدیم و شد مصداق:
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
اکنون ملت بزرگ و مبعوث شده ایران عزيز مهیا شده در دوران جدید قدرتنمایی خود مراسم تشییع تاریخی رهبر شهیدش را برگزار و یکبار دیگر اقتدار و ایستادگی خود را در مقابل دیدگان جهانیان به نمایش بگذارد. این مراسم هرچند غمبار و حزنانگیز است اما این غم بزرگ در درون خود پیامهای مهمی دارد.
نخستین پیام این تشییع، «خونخواهی» امام شهید و دیگر شهدا از آمران و عاملان جنایات است؛ خونخواهیای که دیر یا زود و در هر نقطهای از جهان ممکن است اتفاق بیفتد و دیگر هیچ جای امنی برای جنایتکارانی که بیشرمانه به این جنایت اعتراف کردهاند نخواهد گذاشت.
دومین پیام تشییع تاریخی ملت ایران، تداوم «مقاومت» بهعنوان یکی از محوریترین گفتمانهای آقای شهید ایران است. مقاومت مرز نمیشناسد و حتی نه فقط در جبهه مقاومت مشهور و شناخته شده بلکه در اقصی نقاط جهان میتوان نفوذ این گفتمان را دید. عمق و میزان نفوذ مردمی نظام سربلند جمهوری اسلامی ایران، سومین پیام این تشییع بینظیر و تاریخی خواهد بود. دنیا خواهد دید بهرغم انواع توطئهها و فتنهها برای جدا کردن مردم از نظام، این مردم چگونه عاشقانه رهبر شهید خود را که نماد همه ارزشها بود تجلیل میکنند. چهارمین پیام آنکه این تشییع فقط عزاداری نیست بلکه تجدید عهد و پیمان است با آرمانهای رهبر شهید انقلاب. این تشییع خداحافظی نیست؛ بیعت دوباره است با مکتب، اهداف و راهی که پدر شهید امت از خود به یادگار گذاشته و همه عمر خود را در راه آن سپری کرده است. آری حضرت آیتالله العظمی خامنهای اعلی الله مقامه الشریف بهدست شقیترین و رذلترین جانیان عصر ما یعنی ترامپ و نتانیاهو به شهادت رسیدند اما قطره قطره خونشان جریان متلاطمی شد در رگهای نه فقط ایرانیان دلباخته ایشان بلکه همه آزادگان جهان. نتیجه جاری شدن این خون چیزی نخواهد بود جز تحکیم مضاعف نظام، اقتدار بیش از پیش ایران، گسترش و نفوذ ایستادگی مقابل زیادهخواهی استکبار، استقلالطلبی و رسوایی و سرافکندگی مستکبران و مدعیان آزادی، دموکراسی و حقوق بشر.
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
اکنون ملت بزرگ و مبعوث شده ایران عزيز مهیا شده در دوران جدید قدرتنمایی خود مراسم تشییع تاریخی رهبر شهیدش را برگزار و یکبار دیگر اقتدار و ایستادگی خود را در مقابل دیدگان جهانیان به نمایش بگذارد. این مراسم هرچند غمبار و حزنانگیز است اما این غم بزرگ در درون خود پیامهای مهمی دارد.
نخستین پیام این تشییع، «خونخواهی» امام شهید و دیگر شهدا از آمران و عاملان جنایات است؛ خونخواهیای که دیر یا زود و در هر نقطهای از جهان ممکن است اتفاق بیفتد و دیگر هیچ جای امنی برای جنایتکارانی که بیشرمانه به این جنایت اعتراف کردهاند نخواهد گذاشت.
دومین پیام تشییع تاریخی ملت ایران، تداوم «مقاومت» بهعنوان یکی از محوریترین گفتمانهای آقای شهید ایران است. مقاومت مرز نمیشناسد و حتی نه فقط در جبهه مقاومت مشهور و شناخته شده بلکه در اقصی نقاط جهان میتوان نفوذ این گفتمان را دید. عمق و میزان نفوذ مردمی نظام سربلند جمهوری اسلامی ایران، سومین پیام این تشییع بینظیر و تاریخی خواهد بود. دنیا خواهد دید بهرغم انواع توطئهها و فتنهها برای جدا کردن مردم از نظام، این مردم چگونه عاشقانه رهبر شهید خود را که نماد همه ارزشها بود تجلیل میکنند. چهارمین پیام آنکه این تشییع فقط عزاداری نیست بلکه تجدید عهد و پیمان است با آرمانهای رهبر شهید انقلاب. این تشییع خداحافظی نیست؛ بیعت دوباره است با مکتب، اهداف و راهی که پدر شهید امت از خود به یادگار گذاشته و همه عمر خود را در راه آن سپری کرده است. آری حضرت آیتالله العظمی خامنهای اعلی الله مقامه الشریف بهدست شقیترین و رذلترین جانیان عصر ما یعنی ترامپ و نتانیاهو به شهادت رسیدند اما قطره قطره خونشان جریان متلاطمی شد در رگهای نه فقط ایرانیان دلباخته ایشان بلکه همه آزادگان جهان. نتیجه جاری شدن این خون چیزی نخواهد بود جز تحکیم مضاعف نظام، اقتدار بیش از پیش ایران، گسترش و نفوذ ایستادگی مقابل زیادهخواهی استکبار، استقلالطلبی و رسوایی و سرافکندگی مستکبران و مدعیان آزادی، دموکراسی و حقوق بشر.
تازه ها
گوناگون
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
