ماشین گلزنی فرانسه علیه وایکینگ‌ها

 

اما تاریخ جام جهانی بارها نشان داده که بازی‌های حذفی، منطق خاص خود را دارد.  فرانسه با عملکردی کم‌نقص از مرحله گروهی عبور کرد. شاگردان دیدیه دشان هر سه مسابقه خود مقابل سنگال، عراق و نروژ را با پیروزی پشت سر گذاشتند، ۱۰ گل به ثمر رساندند و فقط یک گل دریافت کردند. پیروزی ۴ بر ۱ مقابل نروژ که با هت‌تریک خیره‌کننده عثمان دمبله همراه بود، نشان داد که خط حمله فرانسه هنوز به سقف توانایی خود نیز نرسیده است.  در سوی دیگر، مسیر صعود سوئد بسیار پر فراز و نشیب بود. شاگردان گراهام پاتر مسابقات را با پیروزی پرگل ۵ بر ۱ مقابل تونس آغاز کردند، اما در دیدار دوم با همان نتیجه ۵ بر ۱ مقابل هلند شکست خوردند. تساوی یک بر یک برابر ژاپن در بازی پایانی، برای صعود به‌عنوان یکی از بهترین تیم‌های سوم کافی بود. این نتایج متناقض، تصویری دوگانه از سوئد ارائه می‌دهد؛ تیمی که هم توانایی گلزنی بالایی دارد و هم در ساختار دفاعی آسیب‌پذیر نشان داده است.‌ از نظر تاکتیکی، مهم‌ترین نبرد این مسابقه در تقابل سبک بازی دو تیم نهفته است. فرانسه تیمی است که بر انتقال سریع توپ، پرس شدید پس از لو دادن توپ و استفاده حداکثری از سرعت بازیکنان هجومی خود تکیه دارد. حضور همزمان کیلیان امباپه، عثمان دمبله و مایکل اولیسه، یکی از خطرناک‌ترین خطوط حمله این جام را شکل داده است. جابه‌جایی مداوم این سه بازیکن و توانایی آنها در ایجاد برتری عددی در کناره‌ها، دفاع هر تیمی را با مشکل مواجه می‌کند.‌ سوئد اما احتمالا با رویکردی کاملا متفاوت وارد زمین خواهد شد. گراهام پاتر و دستیارش سباستین لارسون بارها تاکید کرده‌اند که تیم‌شان از نقش «آندر‌داگ» بودن استقبال می‌کند. انتظار می‌رود سوئدی‌ها با یک بلوک دفاعی فشرده و خطوط نزدیک به هم بازی کنند و در ضدحملات، سرعت و هوش دو مهاجم قابلشان الکساندر ایساک و ویکتور گیوکرس به کارشان بیاید. مهم‌ترین عامل به سود سوئد شاید نه مسائل تاکتیکی، بلکه جنبه روانی مسابقه باشد. فرانسه با فشار سنگین یکی از مدعیان قهرمانی وارد زمین می‌شود، در حالی که سوئدی‌ها عملا چیزی برای از دست دادن ندارند. دنیل اسونسون، هافبک سوئد‌ پیش از مسابقه تأکید کرده است که فشار اصلی بر دوش فرانسوی‌هاست. این وضعیت می‌تواند در صورتی که سوئد موفق شود بازی را برای دقایق طولانی گره بزند، به یک عامل تعیین‌کننده تبدیل شود.  در نهایت، اگرچه آمار، کیفیت فردی و عمق ترکیب، همگی فرانسه را به عنوان شانس اصلی صعود معرفی می‌کنند، اما فوتبال حذفی همواره به تیم‌هایی فرصت داده که با سازماندهی دفاعی، صبر و استفاده از حداقل موقعیت‌ها، معادلات را برهم بزنند. سوال اصلی این مسابقه شاید این نباشد که آیا فرانسه تیم بهتری است یا نه؛ بلکه این است که آیا سوئد می‌تواند به اندازه کافی دوام بیاورد تا تردید را به ذهن مدعی بزرگ مسابقات تزریق کند.