حذف زود هنگام دو مدعی قهرمانی در ضربات مرگ و زندگی

شوت آلونسو که تنها ۶۳ ثانیه پس از آغاز بازی ثبت شد، سریع‌ترین ضربه در چارچوبی بود که آلمان تاکنون در تاریخ جام جهانی با آن مواجه شده است؛ صحنه‌ای که به‌خوبی حال‌وهوای آشفته و پراشتباه مانشافت در این دیدار را به تصویر کشید.البته آلمانی‌ها می‌توانند به گل مردودشده توسط VAR اعتراض داشته باشند، اما واقعیت این است که کیفیت نمایش آنها برای صعود کافی نبود.
یکی از تصمیم‌های بحث‌برانگیز ناگلزمان، نیمکت‌نشین کردن جمال موسیالا و استفاده از دنیز اونداف در ترکیب اصلی بود؛ تصمیمی که باعث شد آلمان هرگز نتواند ارتباط مؤثری میان خط میانی و خط حمله برقرار کند. بخش عمده موقعیت‌های آلمان از ارسال‌های کناری شکل گرفت و فلورین ویرتس بیش از هر بازیکن دیگری در این زمینه خطرساز بود. او جام جهانی را با سه پاس گل به پایان رساند و در این مسابقه نیز با خلق چهار موقعیت، بهترین بازیکن میدان از نظر موقعیت‌سازی بود، اما این نمایشی نبود که بتواند به آن افتخار کند.
در سوی مقابل، پاراگوئه در تمام طول مسابقه با انسجام و استحکام دفاعی مثال‌زدنی بازی کرد. آلمان در مجموع ۲۱ شوت به سمت دروازه حریف زد، اما مجموع امید گل (xG) این تیم تنها ۱.۴۹ بود؛ آماری که نشان می‌دهد بیشتر این ضربات از موقعیت‌های کم‌خطر زده شدند و برتری عددی آنها در شوت، بازتاب‌دهنده برتری واقعی در خلق موقعیت نبود.
در مقابل خوزه کاناله در ترکیب پاراگوئه یکی از بهترین بازیکنان زمین بود. او هر پنج تکل خود را با موفقیت انجام داد و با ۱۵ دفع توپ، نقش اصلی را در مقاومت دفاعی پاراگوئه ایفا کرد؛ آماری خیره‌کننده، به‌ویژه وقتی بدانیم هیچ بازیکن دیگری در این مسابقه بیش از هشت دفع توپ ثبت نکرد. با این حال، کمتر کسی انتظار داشت آلمان در ضربات پنالتی مغلوب شود. مانشافت برای نخستین بار در تاریخ حضورش در جام جهانی، یک ضربات پنالتی را واگذار کرد؛ اتفاقی که بر تلخی این حذف تاریخی افزود. اکنون بدون تردید، بررسی‌ها و انتقادهای جدی از عملکرد تیم ملی آلمان آغاز خواهد شد؛ تیمی که برای سومین جام جهانی متوالی نتوانست به مرحله یک‌هشتم نهایی راه پیدا کند.
   
 بونو؛ قهرمان صعود مراکش
یاسین بونو با درخشش در ضربات پنالتی، مراکش را به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی رساند. شیرهای اطلس پس از تساوی یک بر یک در ۱۲۰ دقیقه، در ضربات پنالتی با نتیجه ۳ بر ۲ هلند را شکست دادند و حریف کانادا، یکی از میزبانان مشترک مسابقات شدند. بونو در ضربات پنالتی، ضربه کریسنسیو سامرویل را مهار کرد و سپس اسماعیل سایباری پنالتی سرنوشت‌ساز را به گل تبدیل کرد تا صعود مراکش قطعی شود. این پیروزی در شرایطی به دست آمد که مراکش در آستانه حذف قرار داشت. کودی خاکپو در نیمه دوم هلند را پیش انداخته بود، اما عیسی دیوپ در دقیقه ۹۱ گل تساوی را به ثمر رساند و بازی را به وقت‌های اضافه کشاند. هلند نیز برای دومین جام جهانی متوالی در ضربات پنالتی از دور رقابت‌ها کنار رفت. البته مراکش کاملا شایسته این پیروزی بود و حتی می‌توانست پیش از کشیده شدن مسابقه به وقت‌های اضافه، کار را تمام کند. با این حال، محمد واهبی در نهایت با صعود تیمش نفس راحتی کشید. شیرهای اطلس از ۱۱ شوت خود ۱.۴ امید گل (xG) خلق کردند که پنج مورد از آنها به‌عنوان موقعیت بزرگ گلزنی طبقه‌بندی شد. در این میان، اشرف حکیمی بار دیگر با نفوذهای مداوم خود، خطرناک‌ترین بازیکن مراکش بود. مراکش اکنون هر دو ضربات پنالتی خود در تاریخ جام جهانی را با پیروزی پشت سر گذاشته و بدون تردید با اعتمادبه‌نفس بالایی به دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل کانادا خواهد رفت.در مقابل، هلند برای نخستین بار از مارس ۲۰۲۴ مسابقه‌ را با سیستم پنج مدافع آغاز کرد؛ تصمیمی که به نظر می‌رسید روی ریتم بازی این تیم تأثیر منفی گذاشت. لاله‌های نارنجی در طول ۱۲۰ دقیقه فقط شش شوت زدند که مجموع امید گل آنها فقط ۲۳/۰ بود.