ماجرای پیراهن نفرین شده تیم ملی برزیل چه بود؟

جام جم آنلاین - فینال جام جهانی ۱۹۵۰ یکی از تلخ‌ترین و فراموش‌نشدنی‌ترین رویداد‌های تاریخ فوتبال برزیل است، مسابقه‌ای که نه تنها سرنوشت یک جام جهانی را تغییر داد بلکه برای دهه‌ها بر فرهنگ فوتبالی این کشور سایه انداخت. در روز ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۰، ورزشگاه ماراکانا در شهر ریو دو ژانیرو با حضور نزدیک به ۲۰۰ هزار تماشاگر آماده برگزاری دیداری بود که تقریباً همه آن را جشن قهرمانی برزیل می‌دانستند. تیم ملی برزیل با پیراهن سفید سنتی خود به میدان رفت و تنها به یک تساوی برابر اروگوئه نیاز داشت تا جام را در خانه بالای سر ببرد.
بسیاری از روزنامه‌ها پیش از آغاز مسابقه قهرمانی برزیل را قطعی اعلام کرده بودند. بازیکنان برزیل ستارگان محبوب ملت بودند و کمتر کسی تصور می‌کرد تیمی بتواند رویای میلیون‌ها برزیلی را نابود کند. اما فوتبال همیشه تابع پیش‌بینی‌ها نیست. اروگوئه که پیش‌تر در سال ۱۹۳۰ نخستین جام جهانی را فتح کرده بود نمایشی جسورانه ارائه داد و در نهایت با نتیجه ۲ بر ۱ میزبان را شکست داد تا برای دومین بار قهرمان جهان شود.
این شکست که بعد‌ها با نام «ماراکانازو» شناخته شد به یک زخم ملی تبدیل شد. سکوت سنگین ورزشگاه ماراکانا پس از سوت پایان مسابقه غم و اندوه را به کشور برزیل تزریق کرد. برزیلی‌ها آن باخت را صرفاً یک شکست فوتبالی نمی‌دانستند بلکه آن را یک تراژدی ملی تلقی می‌کردند. از همان زمان، پیراهن سفید تیم ملی به نمادی از بدشانسی تبدیل شد و تصمیم گرفته شد که برزیل دیگر هرگز با آن رنگ به میدان نرود. چند سال بع، مسابقه‌ای برای طراحی لباس جدید برگزار شد و پیراهن زرد مشهور برزیل متولد شد، لباسی که بعد‌ها به یکی از شناخته‌شده‌ترین نماد‌های فوتبال جهان تبدیل شد.
بازیکنان تیم شکست‌خورده ۱۹۵۰ نیز تا سال‌ها زیر فشار افکار عمومی قرار داشتند. در ذهن نسل‌های مختلف برزیلی آن تیم نفرین شده بود و اعضایش بهای سنگینی برای آن باخت پرداختند.
جالب آن‌که خاطره ماراکانازو حتی دهه‌ها بعد نیز از ذهن برزیلی‌ها پاک نشد. هنگامی که برزیل در جام جهانی ۲۰۱۴ بار دیگر میزبانی مسابقات را بر عهده داشت امید‌های فراوانی برای فتح جام وجود داشت. اما شکست سنگین و باورنکردنی ۷ بر ۱ برابر آلمان در مرحله نیمه‌نهایی بار دیگر زخم‌های قدیمی را زنده کرد. بسیاری از رسانه‌ها و هواداران این شکست را ادامه همان کابوس تاریخی سال ۱۹۵۰ دانستند گویی روح ماراکانازو هنوز بر فوتبال برزیل سایه افکنده است. هرچند میان این دو رویداد بیش از شصت سال فاصله بود، اما هر دو به عنوان نماد‌های بزرگ‌ترین ناکامی‌های تاریخ فوتبال برزیل در حافظه جمعی این کشور باقی مانده‌اند.