جام جم آنلاین – اصغر شرفی پیشکسوت فوتبال ایران و منتقد جدی مسائل مختلف به فوتبال در گفتوگو با جام جم آنلاین حرفهای جدیدی را مطرح میکند که ماحصل آن را در ادامه میخوانید.
*من خودم میدانم کجای فوتبال بودم. الان چرا نباید در فوتبال باشم؟ نمیگویم پیراهن شماره ۱۱ فلان تیم را به من بدهید یا مربی فلان تیم شوم. حرفم این است که الان در ۸۴ سالگی خیلی خوب فوتبال را میفهمم و نباید کنار باشم. من بر خلاف خیلیها هستم که در این فوتبال خودشان را فروختند.
*اگر میپرسید که چرا تیم ملی با این همه ۳۶ ساله به جام جهانی رفته باید یه واقعیت تاریخی را به شما یادآوری کنم. دیرزمانی نبود که در فوتبال یک کشور طرح ۲۷ سالهها را گذاشتند. {طرحی که بازیکن بالای ۲۷ سال به تیم ملی دعوت نمیشد}. حدس بزنید آن کدام کشور بود؟! با آن طرح ۲۷ سالهها خیلی از استعدادها هدر شدند، خیلی از بازیکنان خوب کنار رفتند. مربیان خوب کنار رفتند. حالا آن طرح ۲۷ سالهها چه شد؟ حالا که با ۳۶ سالهها به جام جهانی میروند. همین آقای نبی که الان سرپرست تیم ملی یک عکس با شورت ورزشی دارد؟
*چه کسی {دهه شصت} طرح ۲۷ سالهها را گذاشت و چه کسی الان قرار است ۳۶ سالهها را به جام جهانی ببرد. این فوتبال ماست. این فرهنگ ماست. آن زمان زندگی خیلی از فوتبالیستها را نابود کردند. حرف که میزنم برای خودم دشمن درست میکنم. اما منعی برای خودم نمیبینم.
*من هم به جام جهانی رفتم و هم به المپیک. چیزهای زیادی در این فوتبال دیدم. الان شما میدانید حسن حبیبی (بازیکن و کاپیتان اسبق تیم ملی) کجاست؟ میدانید بیمار است؟ او کاپیتان تیم ملی بوده و قهرمان آسیا شده، اما کسی از او سراغی نمیگیرد. من در این فوتبال زانوهایم را گذاشتم. شب از درد گریه میکردم. ناراحت بودم و نمیتوانستم خودم را کنترل کنم. حالا اگر ما حرف نزنیم چه کسی حرف بزند؟
* اگر در جام جهانی تیم ملی بتواند به یک موفقیتی برسد باید بگویم خلاف جهت آب شنا کردهایم. شما کدام تیم را پیدا میکنید که با این وضع آمادگی و با این میانگین سنی موفق باشد. الان تیم ملی در تورنمنتی که میتواند شرکت کند و موفق باشد، تورنمنتهای چهارجانبه است.
مرور بزرگترین جنجالهای تاریخ جام جهانی (۵)