تولید روزانه 50هزار تن طلای کثیف در کشور که 90درصد آن قابل بازیافت است و می تواند به فرصتهای متعددی مانند ایجاد اشتغال و کاهش قطع درختان جنگلی و...تبدیل شود، به دلیل نبود مدیریت به صورت زباله در کام این سرزمین فرومی رود.
کد خبر: ۱۳۱۷۶۰
اگر همچنان آمارها ثابت باقی مانده و فقط 4درصد زباله به صورت بهداشتی دفن و 7درصد به صورت مکانیزه جمع آوری و بازیافت شود و حتی اگر تمام روزهای سال «روز زمین پاک» باشد، نمی توان خاک آلوده را نجات داد.
براساس آمارهای رسمی سالانه 18میلیون تن زباله در شهرها و روستاها تولید می شود که هزینه جمع آوری آن در سال 146میلیارد تومان می شود و این هزینه سالانه جمع آوری می تواند مجال دهد تا منابع خاکی و آبی کشور که به دلیل دفن 70درصد زباله و 24درصد دفن غیربهداشتی آلوده شده است ، نفس بکشد. از سوی دیگر در حالی که بحث مدیریت پسماندها در کشور از سال 80آغاز شده و مجلس در سال 83قانون مدیریت پسماندها را به تصویب رساند، اما فقط 4درصد زباله کل کشور به صورت بهداشتی دفن و 7درصد به صورت مکانیزه جمع آوری و بازیافت می شود و زباله های عفونی بیمارستانی همچنان بلاتکلیف است.
سراوان ، جنگل شکسته زیر زباله
یکی از مناطقی که سال 85خبرهای دفن زباله غیراصولی و بهداشتی به خبر اصلی زیست محیطی تبدیل شده بود، جنگل شمالی سراوان بود که قامت بلند درختانش به دلیل زباله های زیر پایش کمر شکسته شده است.
تخلیه و مدفون کردن 500تن زباله شهری و بیمارستانی که پس از بارش باران شیرابه های سیاهرنگ آن 2تا 3کیلومتر پایین تر به رودخانه سیاه رود، زرچوب و گوهررود وارد می شود، جنگل سراوان را به یک فاجعه زیست محیطی تبدیل کرده است. هرچند که گفته می شود 250تن از زباله های این جنگل روزانه برای بازیافت به کارخانه حمل می شود؛ اما شنیده ها نیز حاکی است که بخشی از این زباله ها دوباره به سراوان بازمی گردد. سالهاست که مدیران شهری ، زباله های شهر رشت و 13شهر تابع استان گیلان را در جنگل های سراوان که یکی از لکه های سبز با انبوه جامعه گیاهی است ، مدفون می کنند و هنوز برنامه ای برای یک کارخانه بازیافت که می تواند این جنگل را نجات دهد در دستور کار سازمان ها و نهادهای عمومی دیگر قرار نگرفته است.
به گفته کارشناسان ، همچنان عوامل تخریب پارک جنگلی سراوان همچون دفن زباله ، مرغداری ، شهرک گردشگری و... حذف نشده است ، در حالی که این منابع آلاینده جنگل سراوان هیچ سازگاری با محیط ندارد. البته این حجم آلودگی تنها به سراوان ختم نمی شود؛ بلکه در خط شمالی کشور که در جنوب دریای خزر قرار گرفته است ، زباله تمام مناطق شهری در مناطق بالادست جنگل ها دفن غیربهداشتی می شود که باعث آلودگی شدید خاک شده و شیرابه آنها به رودخانه ها، سفره های آبی زیرزمینی و دریای خزر سرازیر می شود که جانداران این محیط را آلوده کرده است.
همچنین از این سیاهه می توان به آلودگی دامهای پراکنده نیز اشاره کرد که به دلیل بلع زباله و دفع آن در مناطق مختلف باعث گستردگی آلودگی می شوند.
بجز سراوان در مناطق جنگلی چالوس ، نوشهر و ساری همچنان روشهای غیربهداشتی دفن زباله در مناطق جنگلی ادامه دارد.
کهریزک اشباع شد
منطقه کهریزک که سالهاست میزبان میهمان ناخوانده (زباله های تهران) است ، پس از 30سال و انباشته شدن چندین میلیون تن زباله در این منطقه با ایجاد کارخانه بازیافت راه اندکی برای نفس پیدا کرده بود، به دلیل رسیدن این کارخانه به مرز اشباع دوباره مورد تهدید قرار گرفته است.
حسن مزینانی ، معاون پردازش و دفن زباله سازمان بازیافت تهران ، به ایرنا گفت: کارخانه بازیافت زباله در کهریزک به مرز اشباع رسیده است و دیگر برای دفن و پردازش زباله های جدید ظرفیتی ندارد.
وی با اعلام این که روزانه 7هزار و 500تن زباله های شهروندان تهرانی به کهریزک انتقال پیدا می کند، خاطرنشان کرد: از این میزان هزار و 500تن زباله بازیافت ، پردازش و کمپوست و بقیه دفن سطحی می شود.
زباله بیمارستانی بدون مالک
زباله بیمارستانی همچنان یک معضل مهم دفن زباله در کشور است ؛ چرا که با صراحت قانونی در مصوب پسماند مجلس شورای اسلامی ، هنوز سازمان های مرتبط با این نوع زباله که بسیار آسیب رسانند و عفونی بودن آن موجب تخریب گسترده محیط طبیعی می شود، 80تن زباله بیمارستانی تهران طی روز همچنان بدون مالک از سوی شهرداری با استفاده از پیت و آهک دفن می شود. این در حالی است که قانون به صراحت وزارت بهدشت را مسوول این زباله ها می داند؛ اما همچنان وزارتخانه زیر بار دفن بهداشتی آن نمی رود.
راههای دیگر نابودی زمین
به غیر از زباله که امروزه اصلی ترین مساله حفاظت خاک و زمین و به تبع آن حیات هر سرزمینی است پساب های صنعتی ، فاضلاب شهری ، نخاله های ساختمانی ، نشست لوله های فرسوده نفت و...سم و عامل تخریب گسترده خاک هستند.
آلودگی خاک به دلیل پسماندهای ناشی از فعالیت های معدنی ، زباله های شهری ، پسماندهای عفونی ، لجن های اسیدی و صنعتی موجب شیوع بیماری های جدید شده و نابودی زمین را در پی خواهد داشت.