نَقل

این بازیگر همچنین درباره ویژگی‌های شخصیتی که این روزها در سریال دل‌دار ایفا می‌کند، توضیح داد: دو سه سالی بود به من نقشی پیشنهاد نمی‌شد یا نقش‌هایی پیشنهاد می‌شد که عمیق نبود. به نوعی انگار بین کارگردانان این شبهه به وجود آمده بود که من ممنوع‌الکار هستم که چنین مسأله‌ای نبود. وقتی خلاصه این نقش را آقای محمودی برایم خواند، دیدم شخصیت درگیری است که لازمه بازی کردن آن یک مقدار دانش، تبحر و تجربه است و به همین دلیل آن را پذیرفتم. به طور کلی نقش‌هایی که به زحمتکشان و اقشار لایه‌های رنج‌بر جامعه می‌پردازد را دوست دارم و بازی در آنها جزو خواسته‌های آرمانی و درونی من است.
فراهانی ادامه داد: در مجموعه دل‌دار زحمتکشان جامعه حضور و جریان دارند و ما زندگی آدم‌های متعادل و متوسط را می‌بینیم. به همین دلیل از ایفای نقش خود راضی هستم و به‌نظرم یکی از کارهای خوب کارنامه کاری‌ام به شمار می‌آید.
وی همچنین درباره روندی که برای باورپذیر کردن نقش‌ها انجام می‌دهد نیز عنوان کرد: کار اصلی من و رشته تحصیلی‌ام در دانشگاه دراماتیک، درام‌نویسی بوده است. در واقع بعد از این‌که به فرانسه رفتم، در رشته‌های کارگردانی و بازیگری به مطالعه و تحصیل پرداختم. به این ترتیب وقتی یک شخصیت به من واگذار می‌شود، اول از نظر ساختاری آن را نگاه می‌کنم. روابطی که بر آن نقش حاکم است، ارتباطاتی که وجود دارد و روان‌شناسی‌ای که برای شخصیت می‌توان متصور بود.
این بازیگر در ادامه بیان کرد: در واقع این مسائل برایم مهم بوده و کوششم این است شخصیت تبدیل به یک کار لوس و نخ‌نمای هر روزی دیگران نشود؛ بلکه تبدیل به موجودی شود که همذات‌پنداری در آن زیاد بوده و تعمیم‌پذیر باشد تا وقتی مردم آن را می‌بینند احساس نکنند یک بازیگر در حال بازی کردن آن است؛ بلکه با شخصیت احساس قوم و خویشی و نزدیکی بکنند یا اگر شخصیت بدی است، بدی‌های آن را در اطراف خود پیدا کنند؛ ضمن این‌که لازم است تاکید کنم گاهی اوقات آن‌قدر نقش‌ها برای من دلپذیر است که در زندگی عادی تغییرم می‌دهد.