نَقل

من همیشه گفته‌ام مواردی که در زندگی احساس پشیمانی کرده باشم کم است، چون در کارهایم خیلی تأمل و مشورت می‌کنم، اما یکی از موارد کاری که در آن احساس پشیمانی می‌کنم، در زمینه بازیگری است.
به من پیشنهادهای زیادی از سوی کارگردانان بسیار موفق مطرح شده که یکی از آنها پیشنهاد آقای کیارستمی بود. زمانی که به عنوان دستیار کارگردان با ایشان کار می‌کردم، پیشنهاد دادند در نقش دستیار کارگردان ایفای نقش داشته باشم، اما این پیشنهاد ناب را قبول نکردم و از این تصمیم‌گیری پشیمانم.
کارهایی که با افرادی مثل آقای ابراهیم حاتمی‌کیا داشتم واقعا بخش‌هایی داشت که در هیچ کلاسی نتوانستم آن را بیاموزم. همچنین کاری که با آقای کیارستمی انجام دادم و مفتخر بودم که یکی از شاگردانشان باشم شاید از هر کلاس مستندسازی، فیلمبرداری و کارگردانی مفیدتر بود. شاید دلیل کار نکردن من این بود که بعد از آخرین کارم با آقای کیارستمی در سال ۱۳۷۳، از ایران رفتم و زمانی که برگشتم اصلا نمی‌دانستم می‌خواهم کار هنری را دنبال کنم یا نه.