دیابتی‌ها بیشتر گرمازده می‌شوند!

افرادی که داروهای اعصاب مصر ف می‌کنند بیشتر در معرض خطر گرمازدگی هستند. در واقع این داروها با چند ساز و کار، باعث حساسیت فرد نسبت به گرمازدگی می‌شود. افراد مسن و افراد دیابتی که داروی ضد فشارخون بخصوص از نوع دیورتیک (ادرارآور) مصرف می‌کنند نیز بیشتر در معرض خطر گرمازدگی قرار دارند‌. بیماری‌هایی که متابولیسم بدن را افزایش می‌دهد نیز فرد را مستعد گرمازدگی می‌کند‌. مصرف داروهای محرک، آمفتامین‌ها، متامفتامین‌ها، اکس و شیشه نیز فرد را در معرض خطر قرار می‌دهد.

کسانی که در مناطق خیلی گرم زندگی می‌کنند یا افرادی که مجبورند در محیط گرم کار کنند مثل ماموران راهنمایی و رانندگی چه نکاتی را برای پیشگیری از گرمازدگی باید رعایت کنند؟

بدن ما یک تا دو هفته طول می‌کشد انطباق با محیط گرم داشته باشد، لذا کسانی که مجبورند در محیط گرم کارکنند مثل سربازهایی که دوره آموزشی را می‌گذرانند، در ساعات گرم روز صد دقیقه فعالیت ورزشی داشته باشند، بعد به سایه بروند. افرادی که مجبورند در هوای گرم فعالیت کنند هر چهار روز، ورزش در هوای گرم را تکرار کنند تا بدنشان از حالت انطباق خارج نشود.

آیا افراد دیابتی زودتر گرمازده می‌شوند؟

بله‌. علت آن خوب کار نکردن سیستم عروقی و همچنین مصرف داروهای خاص است.

علت تهوع و استفراغ در گرمازدگی چیست؟

بر اثر گرمازدگی، بدن ما بسرعت، رگ‌های گوارشی را منقبض می‌کند و جریان خون را از سیستم گوارش به سمت بدن می‌برد.

آیا گرفتگی عضلانی از علائم گرمازدگی محسوب می‌شود؟

در مرحله خفیف بیماری، کرامپ (گرفتگی) عضلانی از علائم گرمازدگی محسوب می‌شود‌. در این حالت درجه حرارت بدن از 40 درجه بالاتر نمی‌رود. سپس خستگی گرمایی اتفاق می‌افتد که افراد احساس تشنگی، تعریق، سیاهی رفتن چشم، تهوع و استفراغ می‌کنند، اما دمای بدن از40 درجه بیشتر نمی‌شود.

اما بعد از این، بدن از عهده خنک کردن برنمی‌آید و سکته گرمایی ایجاد می‌شود. کاهش سطح هوشیاری، گیجی و تشنج اتفاق می‌افتد. در چنین شرایطی دمای بدن بالای 5/40 درجه است و باید بسرعت خنک شود‌. ورم کردن، ادم پشت مچ دست و پا و بروز دانه‌های خارش‌دار در بدن و در نهایت تشنج از علائم خطرناک گرمازدگی است.