مارچ‌هایی که کوچک نبودند

لوییزا می‌الکات، پیش از این‌که زنان کوچک را بنویسد نویسنده چندان سرشناسی نبود. داستان‌ها و ماجراهایی را پراکنده این‌سو و آن‌سو منتشر کرده بود، اما چیزی که شهرت برایش رقم زد و نامش را در صف نویسندگان سرشناس آن روزگار مطرح کرد، نوشتن رمان زنان کوچک بود.
کد خبر: ۱۱۱۸۲۵۲
مارچ‌هایی که کوچک نبودند

الکات خط اصلی داستان زنان کوچک را از ماجراهای خانواده خودش وام گرفت و مارچ‌های کتاب، در واقع برگرفته از اعضای خانواده الکات و ماجراها و تعامل‌های میان خود او و خانواده‌اش بودند. اصلی‌ترین شخصیت داستان، جو هم که خصوصیاتی سرزنده و جسورانه و متفاوت با دیگر دختران آن روزگار داشت، نمادی از شخصیت خود الکات بود که البته جو در پایان داستان ازدواج کرد و اما الکات نه.

زنان کوچک (که الکات خیلی زود دو جلد دیگر هم در ادامه‌اش نوشت و روانه بازار کتاب کرد) گرچه برای مخاطبان کودک و نوجوان نوشته شده بود، اما درونمایه‌ای داشت که مخاطبانی از هر گروه سنی را درگیر خود می‌کرد. تعالیم مذهبی و آموزه‌های اخلاقی کتاب که الکات آنها را از کتاب مذهبی تمثیلی «سیر و سلوک زائر» نوشته جان بانیان وام گرفته بود، در جای‌جای متن مورد اشاره قرار می‌گرفت و مادر خانواده دخترانش را به خوب و اخلاقی زیستن و کمک به همنوعان و دیگران دعوت می‌کرد. فداکاری، بخشش و محبت و از خود گذشتگی بخش دیگری از درونمایه‌های اصلی این اثر بود. زنان کوچک همچنین اثری ضدجنگ هم بود که در لابه‌لای داستان خود شاید به نوعی جنگ را تقبیح می‌کرد. شرایط دشوار خانواده‌های درگیر در پشت جبهه‌های جنگ و تلاش‌هایشان برای بقا و معاش را به رشته کلمات درمی‌آورد و تصویری صبور، قوی و استوار را از زنانی که می‌کوشیدند در نبود مردان خود کار کنند و زندگی‌هایشان را به جلو بکشانند ترسیم می‌کرد و این برای مخاطبان و خوانندگان آن سال‌ها که عموما به جایگاه سنتی زن در خانه و خانواده عادت کرده بودند، تصویری لازم و جدید بود.

الکات بر پایه داستان موفقش بعدها ادامه‌هایی هم بر آن نوشت و دو کتاب «مردان کوچک» و «پسران جو» را به نگارش درآورد که در امتداد ماجراهای خانواده مارچ و اتفاقات بعدی زندگیشان روایت می‌شدند. قلم الکات خیلی زود راهش را به دنیای تصویر و سینما هم باز کرد و اقتباس‌هایی بر پایه داستان محبوب او یکی‌یکی از راه رسیدند. از موفق‌ترین این اقتباس‌ها که در ایران هم پخش و محبوب شد، انیمیشن زنان کوچک بود؛ انیمه‌ای 48 قسمتی ساخته استودیو نیپون، همان‌جایی که انیمیشن‌های محبوب دیگری چون آن‌شرلی با موهای قرمز، حنا دختری در مزرعه، بچه‌های آلپ، بابا لنگ‌دراز و هایدی را ساخت. انیمیشن زنان کوچک از ژانویه تا دسامبر 1987 از شبکه تلویزیونی فوجی پخش شد و خیلی زود پایش به ایران هم رسید و با دوبله‌ای به‌یادماندنی به سرپرستی دوبلاژ ناصر نظامی، مخاطبان کودک و نوجوان و حتی بزرگسال ایرانی را با ماجراهای جو، کتی، مگی، بث، لارس و دیگران آشنا کرد.

زهرا غفاری

{$convert_old_media}
newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها