شبکه یک ملی می شود
اداره شبکه ای مانند شبکه یک واقعا کار پیچیده ای است ؛ شاید احساس کنید در این جمله اغراق و بزرگنمایی بیش از اندازه ای وجود دارد، اما این طور نیست.
مهم نیست که عده ای برنامه های این شبکه را دوست نداشته باشند. شاید عده ای هم طرفدار پرو پا قرص برنامه های این شبکه باشند یا عده ای برنامه های این شبکه را دنبال نکنند. مساله اساسی این است که اداره چنین مجموعه ای که قرار است شبکه ملی و معیار باشد و همه مخاطبان ، از همه سنین و قشرها را پوشش دهد، مسوولیتی است بس دشوار که باعث شد به بهانه آن ، سراغ علیرضا برازش برویم و با او گفت و شنودی دوساعته داشته باشیم. جلسه ای که تقریبا با یک سال تاخیر برگزار می شود. تمایل زیادی داشتیم تا در همان روزهای اول حضور وی در شبکه یک ، به گفتگو بنشینیم. البته گذشت این یک سال سوالهای تازه ای را به مجموعه پرسشهایم به عنوان خبرنگار اضافه کرد. برازش از مدیران فرهنگی کشور است که در سالهای اخیر به عنوان کارشناس مذهبی سریال های تلویزیونی با چند مجموعه نیز همکاری داشته که از میان آنها، می توان به سریال های مسافری از هند، کمکم کن ، غریبانه و او یک فرشته بود اشاره کرد. او در زمان حضور مصطفی میرسلیم در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان معاون فرهنگی وی ، در این عرصه فعالیت داشت و پس از آن نیز به عنوان قائم مقام شبکه 3 در زمان مدیریت جعفر صافی مشغول به کار بود. آخرین حضور وی در عرصه مدیریت ، ریاست موسسه تنظیم و نشر آثار رهبر معظم انقلاب بود که تا حدود یک ماه پیش از ورود وی به شبکه یک ، در این سمت فعالیت داشته است. او سوابقی نیز در زمینه تدریس در دانشگاه دارد و چندین جلد کتاب با موضوع «احادیث» منتشر کرده است که شاخص ترین آنها معجم بزرگ بحار الانوار است. اثری ماندگار که ارزش بسیاری در نزد محققین حوزه دین و حدیث دارد. برازش مدتی هم همکار ما در روزنامه جام جم بوده است ؛ که این مساله که به جذابیت یک گفتگوی صریح و پر چالش افزود.
فکر می کنید خانواده ها چه زمانی را صرف دیدن برنامه های شبکه یک می کنند؛
آمارها مشخص است. مرکز نظرسنجی سازمان صدا و سیما این روزها دیگر میزان مخاطب تک تک برنامه ها را با عدد و رقم ذکر می کند. البته شبکه یک ، شبکه ملی و رسمی کشور است و به دلیل رسمی بودن ، معمولا برای انتخاب مواضع رسمی نظام و خبرهای مهم کشور انتخاب می شود. بازتاب چنین مسائلی در این شبکه از سویی رنگ و بوی اجتماعی و سیاسی پررنگ تری به این شبکه می دهد و از سوی دیگر، محدودیت هایی را نیز برای شبکه به همراه دارد ؛ اما این شبکه می کوشد تا برای اقشار جامعه از قشر روستایی تا فرهیخته ، کودک و کشاورز هم برنامه تولید کند.
چرا مخاطبان شبکه یک هیچ گاه طنزهای شبانه از جنس برنامه های طنز شبکه 3 و 5 را در این شبکه نمی بینند؛
شبکه یک به دلیل رسمی بودن خود سراغ این جنس از برنامه های طنز نرفته است و اگر هم زمانی سراغ طنز رفته ، برنامه هایی از جنس نیمکت و کاکتوس پخش کرده است.
فکر نمی کنید این رسمی بودن ، کمی به عبوس بودن آن منجر شده است؛
برنامه های کودک ما که دیگر عبوس نیست. البته در برنامه های نمایشی هم فقط به آن درجه از طنز مفرح شبکه 3و 5وارد نمی شویم. در تولیدات سریال هایی مانند زیر تیغ ، ساده دلان ، در انتظار باران و اگر عشق نبود، که در حال تولید هستند سوژه های ما عبوس نیستند. از طرفی ، به دلیل این مساله که خیلی از برجستگان و سیاسیون کشور بیشتر مشتری ما هستد؛ باید برخی از ملاحظات را رعایت کنیم.
به نظر می رسد در این شبکه به عنوان شبکه معیار و رسمی باید برنامه ها به لحاظ ساختاری به گونه ای باشند که شبکه های دیگر هم از نظر محتوایی و فنی خود را با آن تنظیم کنند. این تعریف را قبول دارید؛
شبکه یک از گذشته فعالیت خود را آغاز کرده است و به همین دلیل بیشتر نیروهای متخصص در آن حضور داشته اند و نیروهای برجسته سازمان صدا و سیما هم تمایل دارند در این شبکه فعالیت کنند. به همین دلیل است که سازمان صدا و سیما هم توقع دارد بسیاری از استانداردهای فنی و هنری خود را در این شبکه ببیند. از سوی دیگر، همکاران ما در استان ها هم به شبکه یک توجه ویژه ای دارند و اگر جایی از معیارهایمان فاصله بگیریم ، این مساله از نگاه های تیزبین پنهان نمی ماند.
به نظر شما سریال هایی که از شبکه یک سیما در روزهای شنبه ، دوشنبه و چهارشنبه پخش می شود، از نظر کیفیت تناسبی با این تعریف دارند؛
شاید تصور جامعی از سریالها این برداشت را تایید کند که در همین وضع موجود هم در مسیر حفظ همان استاندارد ها و معیارهای کلان خود حرکت می کنیم. البته گاهی برای شروع یک سریال به دنبال فصل مناسب می گردیم. از ابتدای ماه مبارک رمضان با پخش سریال های جدیدی به مرور به سطح مناسبی خواهیم رسید. اما موضوع سریالی که روزهای شنبه پخش می کنیم واز تولیدات سیمای استان هاست چیز دیگری است. شبکه یک آغوش خود را برای پذیرش آثار نمایشی ساخته شده در شهرستان ها بازکرده و شاید مجبور شده باشیم اندکی از معیارهای خود عدول کنیم ؛ اما این تصمیم فواید زیادی را با خود به همراه می آورد. از یک سو برای برنامه ساز استانی مفید است و مردم آن استان احساس می کنند که برنامه نمایشی ساخته شده در استان آنها این قابلیت را داشته که از شبکه ملی پخش شود. از سوی دیگر این سیاست مزایای بسیاری را برای هنرمندان و مردم یک منطقه به دنبال دارد ؛ که با بوجود آوردن یک واکنش مثبت در بین آنها ، به سهم خود کمک می کند شبکه یک به شبکه ای ایرانی تر تبدیل شود.
برای این ایرانی شدن نباید معیار کیفی مشخصی را لحاظ کرد؛
همین طور است. درست از این منظر است که ما به سراغ آثار شاخص تر می رویم. در انتخاب تولیدات شهرستانها نیز از این معیارها عدول نکرده ایم. دوستان معاونت استان ها اذعان دارند که در میان کارهای ساخته شده در سال گذشته در استان ها سریال نقش برآب که مدتی قبل از شبکه یک سیما پخش شد، نمره بهتری در میان سایر ساخته های استان ها داشته است.
به نظر شما تا چه اندازه انتخاب اول تهیه کننده ها و کارگردان های فعال در تلویزیون ، شبکه یک است؛
همیشه انتخاب اول آنها برای فعالیت شبکه یک است.
برخی از برنامه سازان و تهیه کنندگانی که با شبکه یک همکاری دارند، از مراحل سفت و سخت نظارتی گلایه دارند. مثلا این که فیلمنامه در 2 مرحله بررسی می شود و نویسنده باید مسائل زیادی را در نگارش کار رعایت کند.
این مساله در دوره قبلی هم وجود داشته است. در حال حاضر در شبکه یک سیما 3 گروه خانواده ، حماسه و دفاع و فیلم و سریال برنامه های نمایشی را تولید می کنند و مدیرانی که این گروهها را اداره می کنند، همان مدیران دوره پیشین هستند.
سیاست ها هم همان سیاست های قبلی است؛
بنا به دلایلی که در خود سازمان صدا و سیما تعریف شده ، فیلمنامه هایی که قرار است در شبکه یک سیما تولید شوند، یک بار در مرحله تحقیق و نگارش بررسی می شوند و یک بار بعد از این مرحله. در مرحله نگارش هم معمولا تلاش می شود فیلمنامه طی رایزنی و مشورت با مدیران به گونه ای نوشته شود که مشکلی از نظر نظارتی نداشته باشد. البته ممکن است در مرحله تولید فیلمنامه هایی که پایان نوشته شده ندارند با رایزنی خود گروه نویسندگان و کارگردانی در جهت بهتر شدن ، بازنویسی شوند. به عنوان مثال این شیوه درخصوص سریال او یک فرشته بود،که به عنوان مشاور مذهبی در آن حضور داشتم ، نتیجه خوبی گرفت.
با این شیوه تولید موافق هستید که در حین کار، فیلمنامه نوشته شود و یا مثلا قسمتهایی به کار اضافه شود و کار 26 قسمتی به 40 قسمت تبدیل شود؛
بعضی از سریال های تولید شده در این شبکه و دیگر شبکه های سازمان که نویسنده و کارگردان یک نفر است ، با این مساله روبه رو هستند. گاه نویسنده طرحی را می نویسد و مورد قبول مسوولان شبکه قرار می گیرد. به او ماموریت داده می شود، طرح را به فیلمنامه تبدیل کند. چون او خودش متن را نوشته ، برخی صحنه ها را به این نیت که در زمان ساخت پرداخت می کند، به تفضیل ندیده است. چون می دانسته سر صحنه خودش حضور دارد و حالا پس از حضور سر صحنه ، ایده های او شکوفا شده و حس کرده برخی از این صحنه ها می تواند پرداخت بهتری داشته باشد. بالاخره نام کارگردان در عنوان بندی سریال اول می آید و این برای آنها افتخار آمیز تر است که نام آنها به عنوان خالق یک اثر معتبر و شاخص بیاید. همانگونه که علاقه دارند با شبکه ای معتبر تر مانند شبکه یک کار کنند.
چرا؛
چون آنها ترجیح می دهند نامشان در عنوان بندی سریال اول بیاید و این مساله برای آنها افتخارآمیزتر است. من خودم نویسنده هستم و می دانم برخی نویسنده ها حاضرند درصد کمتری بگیرند تا انتشارات معتبر، کتاب آنها را منتشر کند.
کار در شبکه یک روال اداری طولانی دارد. چرا از این جهت با شبکه های دیگر متفاوت است؛
هر ایده ای بعد از ارائه به شبکه ، به شورای نمایشی گروه می رود و بعد از آن به شورای نمایشی شبکه فرستاده می شود. بعد در اداره کل طرح و برنامه سیما بررسی می شود، هر برنامه ای باید این سه مرحله را طی کند؛ آن هم با نظارت مدیر شبکه ، مدیر فیلم و سریال و شورای طرح و برنامه ؛ اما با وجود این شوراها در شبکه هر هفته شورای نمایشی تشکیل می شود. گاهی طرحی به صورت مشروط تصویب می شود و ساخت آن مشروط به بازنویسی فیلمنامه می شود و این مساله باعث می شود کار طولانی تر به نظر برسد.اما نباید زمانی را که صرف بازنویسی فیلم نامه می شود، به حساب بروکراسی اداری در سازمان گذاشت.
وقتی طرحی به شبکه یک ارائه می شود، چقدر طول می کشد جواب بگیرد؛
مطمئنا کمتر از 2 هفته بعد در شورای فیلم و سریال گروه مطرح می شود و پس از آن ، کمتر از دو هفته بعد در شورای فیلم و سریال شبکه مطرح می شود.
اگر تمایل تهیه کنندگان و کارگردانان همیشه به همکاری با شبکه یک سیما بوده ، چرا برخی ساخته های کارگردانانی که هم با شبکه یک و هم با دیگر شبکه ها کار کرده اند، تفاوت کیفی دارد؛
منظورتان این است که ساخته های آنها در شبکه یک از لحاظ کیفی بهتر است؛
من نمونه هایی را عرض می کنم و خودتان قضاوت کنید. مثلا سیروس مقدم سریال مرزعه کوچک را برای شبکه یک می سازد، اما سریال نرگس را برای شبکه 3 می سازد که با وجود برخی ضعفها، کار نسبتا پر مخاطبی است. از کارگردانی مانند امیر حسین لطیفی سریال های سفر سبز، وفا و همسایه ها را در شبکه 3 سیما می بینیم و سریال فرار بزرگ را در شبکه یک سیما. یا مهدی فخیم زاده که سریال حس سوم را برای شبکه 2 ساخت ، با ساخت سریال کوتوال برای شبکه یک به نتیجه نرسید و بعد از خواب و بیدار همکاری او با این شبکه ادامه نیافت.
من هم نمونه های بسیاری را نام می برم مثلا ابراهیم حاتمی کیا که یک بار سریال خاک سرخ را برای شبکه یک ساخته ، در حال حاضر مراحل تحقیق و نگارش سریال شهید چمران را طی می کند ، یا مسعود جعفری جوزانی که در چشم باد را در حال ساخت دارد و محمد رضا هنرمند که از هنگام سری اول کاکتوس تا به حال در این شبکه کار کرده و الان سریال لبه تیغ را در دست ساخت دارد ، یا حسن فتحی که پس از شب دهم امسال برمدار صفر درجه را آماده پخش دارد. یا سید ضیاالدین دری که بعد از کیف انگلیسی هم اکنون سریال کلاه پهلوی را تولید می کند. و محمد حسین لطیفی که نام بردید زود تر از همه این آقایان نتیجه کار او را در ماه مبارک رمضان در سریال ساده دلان خواهید دید. می بینید هنرمندان بسیاری هستند که با شبکه یک همکاری می کنند. اما مهمتر از این باید توجه داشته باشید که شرایط تولید در هر سریال ، فارغ از این که در چه شبکه ای باشد ، متفاوت است.همین شرایط است که کیفیت یک سریال را رقم می زند. نرگس را نمی توان با سایر کارهای آقای سیروس مقدم مقایسه کرد چون شرایط تولید و خصوصا" پخش متفاوت و مختص به خود را داشته است. اما در مجموع آغوش سازمان صدا و سیما باز است و اگر هنرمند عزیزی طرحی مورد نظر و قبول شبکه ای نداشته باشد ، با ایده و فکر دیگری می تواند در شبکه ای دیگر فعالیت کند که آن هم متعلق به سازمان بزرگ صدا و سیما است.
شبهای جمعه و بعدازظهرهای جمعه ، زمان مناسبی برای پخش فیلمهای سینمایی است. در چند ماه اخیر شاهد قطع برنامه سینما یک و پخش برخی فیلمهای تکراری در روزهای جمعه ، بوده ایم. مخاطبانی که با روزنامه جام جم تماس می گیرند، از این مساله چندان خشنود نیستند.
آمارها نشان نمی دهد که فیلمهای پخش شده در این دو زمان با استقبال مواجه نشده اند. تنها مساله ای که درباره برنامه سینما یک به وجود آمد، این بود که نمایش این برنامه دیگر با نقد و تحلیل همراه نبود.
کیفیت فیلمهای پخش شده هم در حد فیلم های قبلی بوده است؛
پایین تر از آنها هم نبوده است. در باره شب های جمعه و برنامه سینما یک شاهد پخش آن در سری جدید هستیم وفیلم های پخش شده قابل ارزیابی است.
جدول پخش شبکه نباید خالی از برنامه باشد چون دغدغه ایجاد می کند و ما را از کارهای آینده بازمی دارد |
این سریال ها نمی توانست در برنامه سیمای شبانه پخش شود؛
سیمای شبانه بحث دیگری دارد.
نکته ای که می گویید درباره فیلم کمیته مجازات صدق می کند که همیشه دیدن آن خاطره انگیز است. یا سریال آوای فاخته. اما گلهای مزرعه آفتابگردان که 3 سال هم از پخش اول نمی گذرد، این جذابیت را دارد؛
برای یک برنامه نود دقیقه ای بله.
چرا در این مدت ، فیلم خارجی پخش نکردید؛
اگر در این مدت ، فیلم خارجی پخش می کردیم ، مسوولان داخل سازمان می گفتند که شبکه یک که می تواند فیلم خارجی پخش کند، دیگر لازم نیست برای تهیه فیلم ایرانی تلاش کند.
البته بحث من ، بیشتر کیفیت این آثار است. به نظر می رسد برخی از این فیلمها، از لحاظ کیفی در حد و اندازه شبکه یک نبوده است.
در برنامه سینما یک ، از مقطعی که به عنوان مدیر کارم را در شبکه آغاز کردم ، از 12 فیلم آخر پخش شده در این برنامه 80 درصد آنها امریکایی بود. اما سیاست سازمان این نیست که این میزان فیلم امریکایی از شبکه یک پخش کند. بالاخره امریکایی ها برای ما فیلم نمی سازند و در لایه های زیرین کار خودشان را می کنند و این حجم عظیم پخش فیلم خارجی مطمئنا با موازین ما همخوانی ندارد. به صرف این که این فیلمها دارای تحلیل است ، نمی توانیم آنها را پخش کنیم. آمار نشان می دهد خیلی ها فقط نمایش را می بینند و تحلیل را نمی بینند و با تحلیل ، زهر فیلم گرفته نمی شود.
اما فیلم تصادف را هم که پخش کردید، امریکایی بود.
قرار نیست اصلا فیلم امریکایی پخش نشود. فقط می خواهیم درصد آن را کم کنیم.
در چند سال اخیر، مرکز سیما فیلم هم تعداد زیادی فیلم نود دقیقه ای تولید کرده است. البته چندتایی از این فیلمها را شما پخش کرده اید ؛ اما برخی از فیلمها همچون از شنبه تا پنجشنبه علی رغم اعلام قبلی پخش نشده اند. آیا این فیلمها منبع مناسبی برای تامین فیلمهای شما نبود؛
سیما فیلم مرکز مستقل و تابع معاونت سیماست و تولیداتی را که دارد در اختیار این معاونت قرار می دهد و در آنجا متناسب با تعریف شبکه ها تشخیص داده می شود که کدام فیلم در اختیار کدام شبکه قرار گیرد. الان هم تولیدات این مرکز در اختیار شبکه های مختلف است و شاید به تناسب شبکه ها این تعریف انجام شود ؛ اما ما در 10 فیلم آینده خودمان از سیما فیلم هم تولیداتی داریم. دو سریال آشیانه سیمرغ و شهریار هم - که در سیما فیلم ساخته شده - برای پخش احتمالا سهم ما خواهد بود.
حدود یک سال از پذیرش مسوولیت شبکه یک از سوی شما می گذرد. در این مدت چه تقسیم بندی و اولویت بندی برای ادامه تولید برنامه ها و ساخت برنامه های جدید لحاظ کرده اید؛
زمانی که مدیر در یک دستگاه دولتی و اداری تعویض شود، با حجم زیادی از کارهای مدیر سابق مواجه خواهد بود. چیزی که الان روی آنتن می رود، ثمره فعالیت های مدیر قبلی است. طبیعی است که مدیر قبلی قراردادهایی داشته که من باید ادامه بدهم و از این رهگذر، گاه افتخارهایی نصیب من می شود.یکی از اقداماتی که انجام شد این بود که برای شبکه یک از نظر مالی ذخیره ای مطمئن ایجاد کنیم. از سوی دیگر، تلاش کردم برنامه به اندازه کافی برای شبکه ذخیره کنیم تا هیچ وقت جدول پخش برنامه های شبکه خالی نباشد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، دغدغه ایجاد می شود و از کارهای آینده باز می مانیم. اولویت دیگر این است که حداقل برای ده هفته آینده فیلم سینمایی آماده نمایش داشته باشیم که این مساله رخ داده است. مساله دیگر ثابت کردن زمان پخش برنامه های نمایشی است. خیلی اوقات مردم از ما می پرسند چرا زمان پخش اخبار ثابت است ، اما زمان نمایش سریال ها تغییر می کند. تلاش ما این است که به زمان بندی ای که به مردم اعلام می کنیم ، پایبند باشیم.
در چند سال اخیر، برخی شبکه ها از جمله شبکه یک به سمت تولید کارهای تاریخی رفته اند که گاه تا 5سال زمان به تولید آنها اختصاص یافته است. شما در شبکه یک تمایلی دارید ساخت سریال هایی در اندازه درچشم باد، کلاه پهلوی ، رقص پرواز و بر مدار صفر درجه را دوباره تجربه کنید؛
در حال حاضر چهار سریال الف ویژه در این رده در دست داریم. رقص پرواز مراحل پایانی تدوین را سپری می کند و مدار صفردرجه در حال آماده سازی است. در چشم باد هم در مرحله فیلمبرداری است و فیلمبرداری کلاه پهلوی هم بتازگی آغاز شده است. به نظرم تا این کارها به سر و سامان نرسیده ، نباید کار جدیدی شروع کرد. هرچند این مسائل به سیاست های کلان سازمان صدا و سیما مربوط است و شاید در جایی سازمان به این نتیجه برسد که باید درباره موضوعی خاص فیلمی خاص ساخته شود. البته اعتقاد من به عنوان یکی از مشاوران آقای ضرغامی این است که تا ساخت این سریال ها را به پایان نبرده ایم ، کار جدیدی نباید شروع شود.
فراهم آوردن برنامه برای تمامی گروههای برنامه ساز یکی از دغدغه های مدیری مانند شماست. آیا این مساله شما را از برنامه ریزی برای انجام کارهای بلند مدت باز نمی دارد؛
شبکه یک بنگاهی فرهنگی است که آنتن 24 ساعته دارد و اقشار مختلفی آن را دائما رصد می کنند. به عنوان مدیر این شبکه باید حواسم به آنتن باشد. از سوی دیگر در مقام مدیر شبکه باید میزان قابل توجهی چک امضا کنم ، میزان قابل توجهی نامه ببینم ، میزان زیادی سند تایید کنم و کار روز آنتن را باید ببینم. حضور در جلسات مشاوره هم بخش دیگری از کار است. اگر وقت من در حد معمول باشد، کار زیادی نمی توانم بکنم ، اما تلاش کردم بخشی از این ماجرا را با پر وقت شدن حل کنم. به هر حال وقتی مدیر دیر به سر کار خود بیاید، شخص دیگری نمی تواند جای او چک امضا کند. آنتن روز را او باید نگاه کند و این مساله او را از کار بلند مدت دور می کند. من در حد خودم تلاش کردم با پر وقت آمدن از این مشکلات کم کنم و بتوانم از مشاوره های دوستان استفاده کنم.
مشاوران شما معمولا چه کسانی هستند؛
شبکه یک از حضور قریب به 20 مدیر برنامه ساز و ستادی سود می برد. به نظرم با توجه به این که این مدیران خود در داخل مجموعه شبکه حضور دارند و زمان زیادی از وقت خود را در داخل این شبکه می گذرانند و از سویی با مدیران هم مرتبه خود در دیگر شبکه ها هم در ارتباط هستند بهترین مشاور برای ما هستند. اینها هم خبر از داخل گروه خود و هم از گروه های دیگر دارند. از سوی دیگر در داخل سازمان شوراهای مختلفی مانند شورای عالی اقتصاد ، شورای عالی معارف ، شورای عالی نمایش ، شورای هماهنگی مدیران و مشاوران معاونت سیما ، شورای مدیران و شورای راهبردی شبکه وجود دارد ، در بسیاری از این شورا ها به عنوان عضو شرکت می کنم. اینها بهترین هسته های فکری هستند که موضوعات اساسی و کاربردی بسیاری در آنها مطرح شده و تصمیم گیری های کلان مدیریتی را ممکن می سازد.از ابتدای سال تاکنون بیش از بیست جلسه درباره افق رسانه که برنامه بلند مدت سازمان صدا و سیما طی ده سال آینده است داشته ایم. در این جلسات هم بحث های نظری و مبنایی زیادی مطرح می شود.
غیر از شبکه یک در جای دیگری هم فعالیت دارید؛
شغل اصلی من نویسندگی است. پیش از آن که در یک سال گذشته به شبکه یک بیایم ، ستون اشراق روزنامه جام جم در مناسبت های مذهبی یادداشت هایی از من چاپ می کرد. در طول سال گذشته شاید یک یادداشت داده ام. کتاب در حال نگارش دارم و شاید اگر مدیر شبکه نشده بودم ، امسال چند کتاب منتشر می کردم ، اما چند سطر هم نتوانستم به کتابهایم اضافه کنم ؛ حتی جمعه ها و روزهای تعطیل را از دست داده ام.سال گذشته بعد از ورود به شبکه تنها دوساعت تدریس دانشگاه صدا و سیما را نگه داشتم تا ارتباطم را با مجموعه سازمان همچنان حفظ کنم. اما همان دوساعت را هم در ترم دوم عذر خواست . حوزه دانشجویی شهید بهشتی حتی به صبح جمعه های ما هم راضی شدند که الان هفته ای چند ساعت به آنجا می روم.
شما مشاور مذهبی چند سریال پر طرفدار بودید که صرف نظر از ضعفهای ساختاری محتوای آنها مورد استقبال مردم بوده است ؛ مثل مسافری از هند یا سریال او یک فرشته بود. اگر در شبکه یک کاری در آن شکل و شمایل ارائه شود، حاضر به ساخت آن هستید؛
الان هم داریم می سازیم مثل ساده دلان.
یعنی مانند آنهاست؛
در حد کمکم کن و او یک فرشته بود هست.
با همان المان ها؛
نه ، کمکم کن المان برزخ داشت و او یک فرشته بود، المان شیطان را دستمایه کار قرار داده بود؛ اما این یکی فرق می کند.
المان های جذاب شبکه های دیگر مانند هنرپیشه جذاب ، همسر دوم و... هم در این کار هست؛
اما امسال رقابت تنگاتنگی میان شبکه های مختلف در ماه رمضان وجود خواهد داشت.
جای شما در این رقابت کجای جدول خواهد بود؛
در معاونت سیما شورایی تشکیل شده به نام شورای هماهنگی آثار نمایشی سیما که مسوولیت آن هم به من سپرده شده است هر هفته مدیران نمایشی ساز شبکه های مختلف به علاوه مدیر سیما فیلم حضور دارند و نزد معاون سیما همه چیز مشخص است. ما سر صحنه همه سریال ها می رویم. می توانم بگویم رقابت تنگاتنگ است و همه شبکه ها تلاش می کنند به سمت المان های مذهبی و عناصر جذاب بروند و استانداردهای سریال سازی امسال بالاتر از سالهای گذشته است.
خود شما به این مجموعه چه انتقادی دارید؛ اگر 2 سال بعد بخواهیم با شما حرف بزنیم ، به چه مسائلی به عنوان مشکلات شبکه اشاره می کنید که رفع شده باشد؛
اینها را مردم باید بگویند.
از نظر شما دوره مدیریت آقای جعفری جلوه در شبکه یک سیما چگونه بود؛
آقای جعفری جلوه بینش فرهنگی عمیقی داشت و در این عرصه استخوان خرد کرده بود. از نظر شناخت موضوع های فرهنگی مطمئنا نمره بالایی به او می دهم.
از نظر مدیریت چطور؛
با توجه به دو دوره ریاست آقای جعفری جلوه در شبکه یک ، شبکه ملی دوران خوبی را با وی سپری کرد. بعد از این دوره باید جابه جایی صورت می گرفت تا مدیر تازه نفس تری کار را ادامه دهد ؛ مانند همان اتفافی که درباره ریاست جمهوری می افتد. البته در دوره مدیریت سابق ، مشکلاتی که شبکه از لحاظ مالی در ابتدای سال 83 به آن دچار شد، برنامه ها را تحت تاثیر قرار داد و 18 ماه بعد بازتاب آن را در برنامه های شبکه دیدیم. این مشکلات در حال حاضر کمتر شده و به همین دلیل ، می توانیم به مخاطبان خود وعده بدهیم که 18 ماه بعد برنامه های ما از نظر کیفی برنامه های خوبی است و براساس آن می توان به شبکه نمره مناسبی داد.
خود شما دو سال قبل در شبکه یک سیما را چگونه ارزیابی می کنید؛
البته در دو سال گذشته ودر ابتدای سال 83 شبکه از لحاظ مالی دچار مشکلاتی شد که برنامه های شبکه را تحت تاثیر قرار داد. یک سال و نیم بعد بازتاب آن را در برنامه های شبکه دیدیم. این مشکلات در حال حاضر کمتر شده و به همین دلیل می توانیم به مخاطبان خود وعده بدهیم که 18 ماه بعد برنامه های ما از نظر کیفی برنامه های خوبی است که بر اساس آن می توان به شبکه نمره مناسبی داد.
|
شبکه یک سیما اگرانتقادی به این شبکه وارد است ، شما از منظر بیرونی می توانید به آن بپردازید. شبکه یک در طول یک سال گذشته در برخی موارد سریال تکراری داشته است و دست نیاز به سوی استان ها دراز کرده که شاید این از یک منظر انتقاد به برنامه های شبکه یک است اما توجه کنیم که از یک منظر دیگر فرصتی است که برای همکاران فعال در مراکز استانی سازمان ایجاد شده است. به نظرم شبکه یک می تواند در مسائل اجتماعی و اقتصادی به شکل جدی تری وارد شود و به عنوان شبکه ملی در طرح معضلات اقتصادی و اجتماعی مردم نقش بیشتری بازی کند و در این زمینه فقط جنبه اطلاع رسانی نداشته باشد. مشکلات مردم باید در لایه ای از اخبار بیان شود و بعد مشکل یابی شود و مسوولان را به سوی آن مشکلات سوق دهد تا این مشکلات را حل کنند. احساس می کنم جای این برنامه ها خالی است. به طور جدی درحال برنامه ریزی هستیم و با گروه های سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی صحبت کرده ایم که به این مسائل بپردازند. مثلا پیش فروش مسکن و کلاهبرداری ، محیط زیست ، اشتغال و... می تواند در صورت طرح ریشه ای در برنامه های شبکه یک به مسوولان جهت بدهد. باید به سمتی برویم که فضا ی مناسب فراهم شود و با تکیه بر توانایی های سازمان صدا و سیما با شبکه های متنوع و اقبال مردم نسبت به این موضوعات به جای اینکه تنها به انعکاس تصمیم ها بپردازد ، به سمت تصمیم سازی هم برود. سال گذشته به طور متوسط هر روز بیشتر از 14 ساعت در شبکه حضور داشتم. آخر سال هم که برای دیدن رئیس سازمان رفتم ، از مهندس ضرغامی بابت فرصتی که برای خدمت در اختیار من قرار گرفته بود تشکر کردم . من در مرز 50 تا 51 سالگی هستم و حالا فرصتی فراهم شده که بیشتر خدمت کنم. تا دیروز کلاسی سی نفره را اداره می کردم و حالا مکانی بزرگتر در اختیارم قرار گرفته است. برای پذیرفتن این مسوولیت منتی به سر کسی ندارم و منت پذیر هم هستم. |
رضا استادی
گفت و گو
