سینما با رنگ و لعاب جسارت

سعید روستایی که با کارگردانی فیلم «ابد و یک روز» مطرح شد، امسال فیلمنامه «سد معبر» را نوشته که سعید قرایی آن را مقابل دوربین برده و با آن به جشنواره فیلم فجر آمده است. روستایی که با «ابد و یک روز» نشان داد با طبقه متوسط و ندار جامعه بخوبی آشناست و سبک زندگی آنها را می‌شناسد، در «سد معبر» سراغ کارگران شهرداری رفته که به عنوان ماموران انضباط شهری فعالیت می‌کنند و مردم آنها را با نام ماموران سد معبر می‌شناسند؛ شخصیت‌هایی‌ که تاکنون در هیچ فیلمی آنها را ندیده‌ایم. دوربین قرایی در سکانس‌هایی از فیلم به جنوب شهر و دکان مردی جوان می‌رود که در ظاهر ضایعات خرید و فروش می‌کند اما در کنارش اجناس دزدی را هم می‌خرد و می‌فروشد.فضای دکان و محله‌ بشدت واقعی است و نشان می‌دهد نویسنده و کارگردان کاملا به موضوع اشراف داشته‌اند.

در فیلم بدون تاریخ، بدون امضا هم بخش زیادی از فیلم در سالن تشریح، پزشکی قانونی روایت می‌شود؛ فضایی که تاکنون در سینما به این اندازه پررنگ دیده نشده است و از آن می‌توان به عنوان لوکیشنی برای قصه‌های پرالتهاب استفاده کرد.

در جشنواره فیلم فجر امسال طبقه متوسط حضوری پررنگ دارد. همان طبقه‌ای که معمولا با مشکلات مالی زیادی رو‌به‌روست و بیشترین جوان بیکار در عین حال باسواد و تحصیلکرده را دارد. همان طبقه‌ای که جوان‌هایش چه دختر چه پسر دوست دارند خیلی زود پولدار شده و در برج‌های بالای شهر ساکن شوند. آنها گاهی برای رسیدن به این آرزو میانبرهایی را انتخاب می‌کنند که برایشان دردسرهای زیادی را به وجود می‌آورد. همین دردسرها به فیلم‌های سینمایی راه یافته و دارد رنگ و لعابی تازه‌ به سینمای ایران می‌دهد هرچند هنوز برای پختگی و کامل شدن این سوژه‌ها‌ زمان لازم است.