یادداشت
جلال اسم نیست، رسم است
جلال هر چه بود و هر که بود، زینتالمجالس نبود. جلال اسم نیست، رسم است... من از کیفیت و کمیت جایزه جلال بیخبرم و نمیدانم، چه کتابهایی و داورانی در این کارند، اما دو سال پیش دریغم آمد که دیدم برخی داوران در رشتههایی غیر از رشته خویش، کتابشان برنده جایزه جلال شد... دریغم آمد زمانیکه وزارت ارشاد، توان پرداخت جایزه 110 سکهای را نداشت و شهرداری، از جیب فتوت شهروندان، پرداخت سکهها را بهعهده گرفت.... جلال هرکه بود و هر چه بود، خودش بود؛ بیهیچ نقابی بر چهره و بیهیچ دستاویزی بر دستان.
این که جایزهای به نام جلال باشد و مدرسه و جادهای به نام او، کافی نیست... این که خانه جلال خالی شود و خانهای که در آن همسر و همدلش سیمین در آن جای داشت، به بهانه نوسازی ویران شود و کتابها و تابلوها و دستنوشتهها در کارتنهایی اینجا و آنجا پراکنده، دردآور است.... در کشورهای دیگر، خانه نویسندگان و اهل هنر به همانسان باقی مانده است که روزهای آخر در آن زندگی میکردند.
حتی فنجان نیمخوردهشان را دست نزدهاند. مثلا در خانه فروید که در وین دیدم، قالی ایرانی که بر آن بیماران را درمان میکرد، به همانگونه باقی مانده است؛ به همان شکل و شمایل حفظ شده است، اما در اینجا خانه نقلی جلال و سیمین خالی میشود... جلال، یک اسم نیست، جلال یک رسم است.
جایزهای به نام جلال بر جمال جلال نمیافزاید و نبود جایزهای، از جلال جلال نمیکاهد. جلال یک راه و رسم است... آن که به راه جلال برود و در اندیشه مردمش باشد، مردم جایزه را به او خواهند داد. چه نامش در جایزه جلال بیاید یا نیاید.
غلامرضا امامی
نویسنده و مترجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
با چشمان بسته عکس میگرفتم
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.