رکابی: از جیبم خرج کنم، به توکیو می‌روم

هرچند 8 تا 16 مسابقه دیگر هست که امیدوارم بتوانم در آن شرکت کنم تا از بقیه رقبایم جانمانم، اما فعلا پولی ندارم و دربه‌در دنبال اسپانسر هستم. خیلی تلاش کردم، اما هنوز نتیجه‌ای نگرفته‌ام. به نظر او برای گرفتن سهمیه، فدراسیون باید علاوه بر برنامه‌ریزی، مربی اروپایی بیاورد: ما برای این که سهمیه المپیک بگیریم، باید اول برنامه‌ریزی بلندمدت داشته باشیم.

البته در این 15 سال من که هیچ مربی نداشته‌ام و همه افتخاراتم را خودم به تنهایی گرفته‌ام، اما حالا وقتش رسیده، فدراسیون مربی به روز اروپایی بیاورد تا ما مهارت‌های لازم را زیر نظر او یاد بگیریم. او فکر همه جا را کرده و حتی اگر فدراسیون قدمی برندارد، نمی‌خواهد المپیک 2020 از دستش بپرد: امیدوارم فدراسیون این کار را بکند وگرنه مجبورم با هزینه شخصی فکری کنم یعنی در کشور دیگری اردو بزنم و زیر نظر مربیان مطرح تمرین کنم. من دوست دارم حتی اگر خودم قهرمان جهان یا المپیک نشدم، شاگردانم کار مرا تکمیل کنند.

دختر سنگنورد ایرانی خوب می‌داند چه راه پرسنگلاخی را پیش رو دارد: کار خیلی سخت است، خیلی، آن هم با وجود سنگنوردان ژاپنی و کره‌ای. ژاپنی‌ها که هر سال سنگنوردان جدیدی رو می‌کنند. از طرفی با میزبانی المپیک 2020 حتما در سنگنوردی با مدال‌هایشان کولاک می‌کنند.

الناز رکابی، جام فجر را میدانی برای پیشرفت دختران سنگنورد می‌داند: سطح مسابقات هم از نظر کیفی و کمی خیلی بالا بود. بهترین طراحی و سخت‌ترین مسیر را داشتیم. البته نسل جدید سنگنوردان هم خیلی قدرتمند ظاهر شدند.

من در بولدرینگ و سرطناب دو ماده تخصصی‌ام طلا گرفتم و حتی در ماده سرعت که چند سالی بود مسابقه نداده بودم. رقابت دختران قوی نشان از پیشرفت آنها دارد.