حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دو فیلم کوتاه بدون این که در شناسنامه فیلم قید شود در کنار هم قرار گرفته و حاصل اثری است که در هیچکدام از عناصر فیلمسازی به سرانجام نرسیده است. این که در شورای پروانه ساخت سازمان سینمایی ملاک برای صدور مجوز چیست، قاعدتا بر ما پوشیده است اما حداقل انتظار میتواند این باشد که دوستان اجازه ندهند از اعتماد مخاطب به مجوزهای ارشاد سوءاستفاده شود و فیلمهای کوتاه به جای فیلم سینمایی به مردم فروخته شود.
فیلم به شکل واضحی تفکرات فمینیستی را نمایش میدهد و قصهای بیمنطق دارد که در هر دو داستان دارای مشکلات جدی است. این دو فیلم کوتاه در حقیقت موقعیتهای خام و بخصوص در قصه دوم یک داستان کوتاه هستند که شاید میتوانستند قسمتی از یک اثر بلند باشند. اثری که بر مبنای ایدهای مادرانه نوشته شده باشد. اما این جابهجای این ایده صرفا وضعیت آشفتهای از دو مادر و فرزند ارائه میشود. در داستان اول زنی که یک بار به علت اعتماد نداشتن به ادامه زندگی با همسرش سقط جنین کرده، متوجه میشود دیگر نمیتواند دوران بارداری سالمی داشته باشد و بار دوم به بهانه همراه کردن شوهرش برای مهاجرت از ایران و به دنیا آمدن بچه در خارج از کشور باردار میشود. در قصه دوم زنی فکر میکند همسر سابقش امروز که تولد هفت سالگی فرزندش است خواهد آمد تا بچه را قانونا از او بگیرد حال آن که این صرفا توهم اوست و در جهان واقع این اتفاق نیفتاده است.
همانطور که میتوان از ایدهها دریافت، این دو داستان یا داستانک صرفا قصههای کوتاهی هستند که میتوانند خردهروایتهایی باشند از یک قصه بلند و منسجم که این فیلم فاقد آن است.
فیلم به لحاظ گروه بازیگران امکان فوقالعادهای دارد که حتی از یک سوپراستار همانند مصطفی زمانی هم بهره میبرد اما از این امکان هیچ استفادهای نمیکند و اساسا همان بازیهای کلیشهای و قبلی اتفاق میافتد و احتمالا این بازیگران از کوتاه بودن فیلم هم اطلاع نداشتهاند.
«بیست هفته» احتمالا قرار بوده فیلمی باشد درباره واکاوی روابط زوجین در دنیای امروز که بر سر مهمترین قسمت هر ازدواج یعنی داشتن فرزند توافق ندارند اما عملا حاصل به دلیل رعایت نکردن اصول فیلمسازی به سرانجام نمیرسد و مهمتر این که فیلمساز میتوانست در یک ساختار اپیزودیک سه قصه با یک نگاه مشترک را در کنار هم قرار دهد و از اصول و قواعد این گونه آثار پیروی کند که گام اول در این راه داشتن یک متن منسجم است.
این روزها فیلمسازی به هر قیمتی بدجوری باب شده و متاسفانه بسیاری از بازیگران سینما بدون توجه به نوع فیلم و فیلمنامه صرفا به دلایل مادی در فیلمهایی حضور پیدا میکنند که جای تعجب بسیار دارد. فیلمسازی در گام اول صداقت میخواهد؛ صداقتی نه برای بیست هفته بلکه برای همه عمر....
بهمن صفایی نیا
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....