در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بدیع الزمان فروزانفر درگذشت
16 اردیبهشت 1349 ه.ش ، بدیع الزمان فروزانفر در تهران دیده از جهان فرو بست.
بدیع الزمان فروزانفر در سال 1278 ه.ش در روستای زیرک از توابع بشرویه (در خراسان) دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش آغاز و سپس به مشهد مقدس عزیمت کرد و در نزد دانشمند بزرگ شیخ عبدالجواد مشهور به ادیب نیشابوری به تحصیل دانش ادامه داد. وی در 26 سالگی رهسپار تهران شد و در یکی از حجره های مدرسه عالی شهید مطهری که در آن زمان به مدرسه عالی سپهسالار معروف بود ، اقامت گزید تا از محضر استادان بزرگی همچون سیدکاظم عصار ، میرزا طاهر تنکابنی و... بهره بگیرد. مرحوم بدیع الزمان فروزانفر مدتی معلم ادبیات مدرسه دارالفنون شد و سپس استاد دانشگاه تهران گردید. وی سالهای طولانی ، معاون و رئیس دانشکده الهیات و معارف اسلامی بود. وی که به مقام استاد ممتازی دانشگاه نیز دست یافت ، آثار ذیل را از خود به یادگار نهاد: سخن و سخنوران ، رساله در احوال و آثار مولانا جلال الدین ، دستور زبان فارسی ، نگارش کتاب درسی برای دبیرستان ها ، تصحیح معارف بهائ ولد در دو جلد ، تصحیح معارف برهان الدین محقق ترمذی ، تصحیح فیه مافیه مولانا جلال الدین ، تصحیح مصباح الارواح ، تصحیح و ترجمه رساله قشریه ، شرح مثنوی شریف ، تصحیح کلیات شمس مولانا جلال الدین ، شرح احوال و تحلیل آثار عطار نیشابوری ، ترجمه و شرح حی بن یقظان ابوعلی سینا ، مجموعه مقالات و... از بدیع الزمان فروزانفر ترجمه قرآن مجید نیز باقی مانده است .
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
