حکایت دو تا شدن آشپز!

حالا که مدتی از انتشار بازی ReCore گذشته، تجربه‌ آن ثابت کرده آن تلفیق استثنایی و چشمگیری که از ادغام شدن مگامن در متروید انتظار می‌رفت، متاسفانه بسیار بعید به نظر می‌رسد. در حالی که پایه و اساس گیم‌پلی بازی اغلب استوار و محکم است، ولی مجموعه‌ای از ایرادهای فنی و طراحی بازی باعث خدشه‌دار شدن تجربه‌ بازی شده و لذت بازیکن را کاهش می‌دهد.

قدرت کنترل

ساعت‌های ابتدایی بازی ReCore کاملا در قلاب کردن بازیکن و شگفت‌زدگی وی موفق عمل کرده که البته بخشی از آن نیز مدیون تم و اتمسفر جذاب علمی ـ تخیلی آن است.

کاراکتر شما در بازی Joule نام دارد، یک مهندس فضایی که پس از سال‌ها از خوابی مصنوعی بیدار شده تا دلیل هر چیزی که روند تحقیقات و آزمایش‌ها در Far Eden را متوقف کرده بود، پیدا و آن را تعمیر کند. در این مسیر شما تنها نیستید و یک سگ رباتیک، کاراکتر را همراهی می‌کند.

به ‌این‌ ترتیب این دو مسافر مسئولیت دارند یک دنیای متروک و طرد شده را بگردند، به سیاهچال‌ها و حفره‌های بی‌شمار آن سرک بکشند و اکشنی سریع را تجربه کنند. ضمن این‌که همراهان مکانیکی بیشتری نیز در طول مسیر به شما ملحق خواهند شد. با این وجود همین که داستان و پیشرفت در بازی شروع به اوج گرفتن می‌کند، تجربه‌ بازی بیشتر از هم می‌پاشد.

برای این‌که بازیکن هنگام مبارزه‌ها و اکشن‌های بازی خیلی گیج نشود، سیستم هدفگیری خودکار در گیم‌پلی لحاظ شده، ولی مساله اینجاست که این سیستم آنقدر بیش از حد قوی کار شده که تقریبا استراتژی و تصمیمات بازیکن را در میانه‌ درگیری از بین برده است و مشکلی درخصوص انتخاب دشمن به ‌عنوان هدف نخواهید داشت.

تیم سازنده در عوض برای متعادل کردن مبارزات و حفظ چالش و سختی برای بازیکن، دشمنانی بسیار سرسخت را پیش‌رویتان قرار می‌دهد که چند ضربه‌ پشت‌سر هم آنها کافی است تا کشته شوید. در نتیجه برای فرار از این عاقبت باید با استفاده از مکانیک‌های پرش دوگانه یا توانایی بوست کردن به اطراف مدام خود را در حال حرکت و ترجیحا روی هوا نگه دارید. این سرعت بالا برای اکشن بازی به خودی خود چیز بدی نیست، ولی متاسفانه کاراکتر بر اثر آسیب خوردن از بیشتر دشمنان، وارد انیمیشن عجیبی می‌شود که بیش از حد طولانی است و کنترل را از بازیکن می‌گیرد.

در نتیجه بیشتر احساس منجمد شدن به شما دست می‌دهد و دشمنان هم می‌توانند از این فرصت استفاده کرده و تا می‌توانند شما را کتک بزنند بدون این‌که بتوانید دفاعی از خود نشان دهید یا از مهلکه فرار کنید. این مشکل سال‌ها پیش در بازی‌های زیادی وجود داشت که بازیکن در یک گوشه‌گیر می‌افتاد و دشمن هم شرم نمی‌کرد تا می‌خوردید شما را می‌زد. حالا عجیب است که با گذشت حتی نزدیک به دو دهه از آن دوران، طراحی بازی و انیمیشن‌های آن چنین فرصتی را در گیم‌پلی برای دشمنان ایجاد کرده است؛ مقطعی که کنترل از بازیکن سلب شده و هیچ چیز در یک بازی بدتر از این نیست!

تساوی انتظار و حرکت

آنچه سیستم مبارزات بی‌ثبات بازی را به شکلی موثر و هم‌راستا تکمیل می‌کند، زمان‌های بارگذاری طولانی است. مناطق مختلف بازی دو دقیقه طول می‌کشد تا بارگذاری شود و اصلا مهم نیست که چقدر الکی و مسخره در آن منطقه کشته شده‌اید. خوشبختانه قسمت‌هایی از بازی که روی سکوبازی متمرکز هستند، از این آسیب مصون مانده‌اند، ولی نیاز به حرکت کردن مداوم بین مناطق، سیاهچال‌ها، نقاطی که می‌توانید در آنها Fast Travel انجام دهید و نقطه‌هایی از محیط که تنها جا برای اعمال ارتقا روی کاراکتر و تجهیزاتش است به این معنی است که شما تقریبا به همان اندازه که بازی می‌کنید، وقت خود را به انتظار و بیکاری خواهید گذراند. این مدل از سکته‌های مشهود در گیم‌پلی عملا در بازی‌های مدرن از بین رفته و وجود آن در ReCore اصلا قابل قبول نیست. Far Eden که دنیای بازی به‌شمار می‌رود نقشه‌ای پهناور دارد که به طرز عجیبی خالی است! خارج از محیط سیاهچال‌ها، شما کار چندانی جز جمع‌آوری مواد لازم برای ساخت تجهیزات جدید یا به صورت تصادفی درگیر نبرد شدن ندارید. بعضی از ناحیه‌های نقشه‌ بازی به قدری خالی و بدون اتفاق هستند که آدم احساس می‌کند واقعا فرصت نشده آنها را تکمیل کنند.

ربات‌های همراه کاراکتر در طول مسیر که شمار آنها به چهار عدد می‌رسد بخش مترویدوانیا بودن بازی را قرار است پوشش دهند یعنی هر کدام قابلیت‌ها و توانایی‌هایی دارند که امکان دسترسی به نقاط مشخصی از مرحله را به کاراکتر می‌دهند، ولی نکته اینجاست که شما در هر لحظه تنها دو تا از آنها را می‌توانید همراه خود داشته باشید و برای تعویض آنها حتما باید به نقاطی برگردید که امکان مسافرت سریع را به بازیکن می‌دهند. در نتیجه حتی در انتهای بازی همچنان با موانعی مواجه می‌شوید که امکان گذر کردن از آنها را ندارید و این موضوع بازیکن را اذیت می‌کند.

حرف آخر

بازی ReCore را باید مجسمه‌ای به عنوان نماد توانمندی‌های از دست رفته در نظر گرفت. در قلب آن می‌توان یک بازی خوب ولی نه‌چندان عالی را مشاهده کرد که زمان‌های بارگذاری طولانی و مشکلات عدیده‌ فنی مثل افت فریم یا کرش کردن بازی، نفس آن را بریده‌اند.

مجید رحمانی