صدرالدین دَشتَکی: ابوالمعالی محمد بن ابراهیم ملقب به صدرالدین کبیر ( 828 ـ 903 ق) حکیم و متکلم و فقیه شیعی و صدراعظم شاه طهماسب صفوی بود. در مناظره یگانه عصر خویش بود و به تجرد نفس معتقد بود، به شطرنج علاقه داشت. اثبات الواجب تعالی و الحقایق المحمدیه از جمله آثار اوست.