مسئولان ورزش ایران نیز در روزهای پایانی المپیک روی مدال آوری تکواندو خوشبین بودند، مانند سجادی معاون وزیر ورزش و جوانان که میگوید: توقع بیشتر بود و خود فدراسیون نیز پیشبینی میکرد یک مدال خوشرنگ بگیریم، اما مسابقه است و رقبا نیز کار کردهاند و تکواندوکاران موفق نشدند.
تکواندو یک مدال برنز توسط کیمیا علیزاده دارد که نخستین مدال زنان ورزشکار ایران در تاریخ المپیک بوده و این نقطه مثبت است، اما با این تک مدال نباید خودمان را گول بزنیم. رئیس فدراسیون جهانی تکواندو نیز در واکنش به مدال کیمیا میگوید این مدال باارزشتر از طلاست اما درباره ورزشکاران المپیکی ما در این رشته میگوید آنها احساسی مبارزه کردند. دکتر چو چانگ وون ادامه میدهد: ایران همیشه قوی بوده و هست. ایرانیها یک مقدار احساسی بازی میکنند و اینکه برای مردمشان مدال بگیرند، روی مدال گرفتنشان تاثیرگذار است. تکواندوکاران ایران آنطور که قدرت و پتانسیلشان بوده، نتوانستهاند نتیجه بگیرند.
در بازیهای ریو فرزان عاشورزاده بهعنوان سونامی تکواندو نتیجه نگرفت و القابی مانند نابودگر هم برای تکواندوکاران ایرانی افاقه نکرد تا ثابت شود با القاب ورزشکاران مدال توزیع نمیشود. بیژن مقانلو نیز بعد از بازیها فقط از مردم میخواهد او را به خاطر افتخارات دو سال گذشته ببخشند. سرمربی تیم ملی تکواندو میگوید: توقعات که بالا برود فشار بالا میرود. ما سه قهرمان خود را به امید مدال آورده بودیم، اما نشد. هر کس در المپیک خوب مبارزه کرد، نتیجه گرفت.
تغییر در فدراسیون تکواندو لازم است
تکواندوی ایران در ریو شکست نخورد، بلکه شکست اصلی را آنها در جام جهانی در مکزیک خوردند. زمانی که فرزان عاشورزاده در فینال به مدال نقره رسید، آن زمان انتقادهای زیادی به این فدراسیون شد. خیلیها از سبکهای تکراری مقانلو و بیباک گلایه میکردند و حرفشان این بود که حریفان دست فرزان عاشورزاده، خدابخشی و مردانی را خوانده اند و دیگر تاکتیکهای قدیمی جواب نمیدهد، اما گوش آقایان بدهکار این حرفها نبود. تکواندوی ایران بعد از رفتن مهماندوست از فنون زیبای خودش فاصله گرفته است و کار بچههای ایران شده ضربه پا به سمت جلو و مشت به هوگوی حریف! تعارف که نداریم، کلکسیون اجرای فن را باید در مبارزه خدابخشی با میلاد بیگی (ملیپوش آذربایجان) مشاهده کرد.جایی که شاگرد مهماندوست روی شیاپ چانگ هر کاری دلش خواست انجام داد و نشان داد تکواندو فنون جذابی هم دارد. تکواندوی ایران در المپیک به چند نکته اساسی باخت.اول این که، مهدی بیباک و بیژن خان مقانلو ثابت کردند که لباس سرمربیگری به تن آنها گشاد است. دوم این که تکواندوی ایران از لحاظ اجرای فن از سایر کشورها عقب افتاده است و عملکرد ضعیفی در کارهای دفاعی دارد و نکته سوم هم این که ورزشکاران ایران هم در باد القابی که توسط فدراسیون جهانی به آنها داده شده خوابیدهاند، القابی چون سونامی، نابودگر و... .
شکی وجود ندارد که تکواندوی ایران نیاز به یک خانهتکانی اساسی دارد. نیاز به معماری مثل رضا مهماندوست که بیاید و دوباره تیم ملی را از نو بسازد.
علیزاده: برای آقایان تکواندو کار ناراحتم
کیمیا علیزاده در گفتوگویی اختصاصی با جامجم از ناراحتیاش برای شکست مردان تکواندوکار گفت. او که در آخرین روز حضورش در دهکده به خرید از فروشگاههای آنجا رفته بود عروسکی بزرگ خرید تا نماد بازیهای المپیک ریو را برای همیشه در گنجینه خاطراتش داشته باشد. علیزاده گفت: حال و روز من خوب است، اما واقعا از اتفاقی که برای پسران تکواندو کار افتاده ناراحتم. این ناراحتی آنها همه اعضای تیم را ناراحت کرده است. نباید این اتفاق میافتاد. بچهها تمرینات زیادی کرده بودند و حقشان این نبود. به هر حال امیدوارم سالهای آینده و در مسابقات پیش رو بهترین نتایج را بگیرند. علیزاده ادامه داد: دوست داشتم تاریخساز باشم که خدا را شکر این اتفاق افتاد. اما هدف خودم مدال طلا بود. یکجورهایی حیف شد.