کارگردان باشخصیت

او در پی یک دوره بیماری طولانی و چند عمل جراحی سخت و دردآور دار فانی را وداع گفت. روحش شاد. آنچه از جلسات حضوری؛ گفت‌وگوهای تلفنی و برنامه‌های جمعی مانند بازدید از مترو در سال 76 در ذهن دارم؛ شخصیت قابل احترام ایشان است. هنرمندان را به دو دسته تقسیم می‌کنم. هنرمندان باشخصیت و هنرمندان باشخصیت کمتر!

این تقسیم‌‌بندی، مسلمان و غیرمسلمان، انقلابی و غیرانقلابی، خودی و غیرخودی نمی‌شناسد. بعضی‌ها برای خود کلاس و شخصیت و احترام خاص خلق می‌کنند که دیگران مجبورند در مراودات خود با آنها حریم‌داری کنند. آقای کیارستمی یکی از آنهاست. آخرین باری که به من زنگ زد؛ تصور کردم به دلیل عدم پرداخت حق رایت فیلم طعم گیلاس است که بدون مجوز ایشان از سیما پخش شده بود. آماده بودم تا عذرخواهی کنم. ولی مثل همیشه در کمال ادب، دوستانه و محترمانه گفت، از این که فیلم مرا در سیما پخش کرده‌اید تشکر می‌کنم و گفت که به هیچ وجه از این بابت پولی دریافت نخواهد کرد.

شخصا بجز یکی دو فیلم، با بقیه آثار ایشان رابطه‌ای برقرار نکرده‌ام، ولی شخصیت ایشان همیشه برای من قابل احترام بود. چندی پیش خاطره‌ای از ایشان در مورد فیلم «منهتن» آقای امیر نادری نقل کردم. شاید در آینده برخی حرف‌های خوب دیگر از ایشان را بنویسم. برایش فاتحه بخوانیم.