گفتوگو با نسیم ادبی، بازیگر
مدیریت میخواندم، بازیگر شدم!
نسیم ادبی بازیگر خوب و شناخته شدهای است که بیشک حضور او روی صحنه تئاتر، پرده سینما، قاب تلویزیون و شبکه نمایش خانگی این حس را به بیننده منتقل میکند که اولویت اصلی اش در این حرفه، صرفا بازیگری است. او چند وقتی است فیلم سینمایی «چهارشنبه» را در گروه هنر و تجربه بر پرده سینماها دارد. از او درباره نقشاش و فراز و نشیبهایی که داشته، پرسیده ایم که میخوانید:
کارنامه بازیگری شما نشان میدهد علاقه زیادی به ایفای نقشهای متفاوت دارید؟
بالاخره کارنامه هر بازیگری نشاندهنده تمایلاتش و اهدافی است که در بازیگری دنبال میکند. من سالها تمام تلاشم را به کارگرفتم که از تکرار جلوگیری کنم و خودم را در نقشهای متفاوت محک بزنم و اصلا فکر میکنم معنی حقیقی بازیگری هم این است که بازیگر، توانایی بازی در نقشهای مختلف را داشته باشد.
ظاهرا بازی در رسانههای مختلف هم برایتان تفاوتی ندارد؟
نه، اصلا. البته در تئاتر به دلیل اعتماد کارگردانها بیشتر توانستم نقشهای خوب و متفاوت بازی کنم و سعی میکنم این کار را در رسانههای دیگر هم تجربه کنم.
«چهارشنبه» نگاه متفاوتی دارد. چطور شد قبول کردید نقش «طیبه» را بازی کنید؟
فیلمنامه را که خواندم برایم بشدت جذاب و غیرکلیشهای آمد. از این منظر که به اعدام از نگاه خانواده مقتول توجه کرده بود. ما در این فیلم با پسری مواجهیم که یکتنه جلوی همه میایستد تا انتقام قتل پدرش را که غیرعمد هم بوده، بگیرد. برایم جالب بود که در این فیلم به خانواده مقتول توجه شده، نه خانواده قاتل که همیشه در پی گرفتن رضایت است. چون به هر حال اینها هم عزیزشان به دست کسی (عمد یا غیرعمد) کشته شده و تحت فشار هستند. بد نیست آدم خودش را گاهی جای چنین شخصیتهایی هم بگذارد.
بنابراین ریسک کردید و کار در فیلم یک کارگردان فیلم اولی را پذیرفتید؟
سروش محمدزاده را از قبل میشناختم و با فیلمهای کوتاهش آشنا بودم و میدانستم تدوینگر خوبی هم هست. ضمن این که بعد از این همه سال بازی دیگر بخوبی تشخیص میدهم که آدمها چقدر کارشان را بلدند.
«طیبه» به نظرم نقش بزرگتری دلسوز را داشت که دائم در تلاش بود اتحاد بین خواهر و برادرهایش را حفظ کند. شاید نوعی کدخدامنشی...
«طیبه» زنی از یک طبقه اجتماعی پایین است که از همسرش به این دلیل که بچه دار نمیشود، جدا شده و به خانه پدری برگشته که چند سال پیش در یک دعوا به شکل غیرعمد کشته میشود و مادرش هم سال بعدش فوت میکند. الان او مانده و خواهر و برادرهایی که هر کدام مشکلات خود را دارند و مهمتر از همه این که بیپول هستند...
پس او به دلیل نقص طبیعی که داشته شاهد حوادث تلخی است و میتوان گفت «طیبه» یک قربانی است؟
نهتنها «طیبه» که تکتک خواهر و برادرها قربانی اتفاقی هستند که برای خانوادهشان رخ داد و اینها نمیدانند چه کاری باید انجام دهند. اما و اگرهای زیادی در این فیلم وجود دارد و «طیبه» به عنوان خواهر بزرگتر سعی میکند مانع متلاشی شدن خانوادهاش شود، آنها را کنار هم نگه دارد و...
شما در این فیلم حضوری محوری نداشتید، برایتان نقش اصلی و فرعی فرقی نمیکند؟
بستگی به تعریف شما از حضور محوری دارد! اگر این طور باشد باید بگوییم شهاب حسینی هم در این فیلم حضوری محوری ندارد. اتفاقا به نظر من «طیبه» به عنوان بازیگر زن فیلم، حضوری محوری دارد. چون در فیلم نقشی تعیینکننده ایفا میکند، اما این که مخاطب با پسر کوچک خانواده که به دنبال انتقام پدرش است همراه میشود، به این خاطر است که باقی داستان در کنار اوست که شکل میگیرد.
از سری دوم سریال «شهرزاد» چه خبر؟ به عنوان بازیگر نقش «حمیرا» حضورتان در این سری چگونه است؟
نمیدانم، فعلا که در حال نگارش آن هستند.
اوایل شروع بازیگری نظر خانوادهتان درباره حضور شما در این عرصه چه بود؟
مخالفت زیادی وجود نداشت، اما چون رشته مدیریت را در دانشگاه رها کردم و بازیگری خواندم، پدرم گفت چرا این کار را کردی؟
در هر رسانهای هم که بودید با کارگردانهای خوبی کار کردید. شهرت برایتان چقدر اهمیت دارد؟
اگر شهرت برایم مهم بود هیچ وقت 14ـ15 سال را در تئاتر کار نمیکردم. برای من خوب و محبوب بودن مهم بود، نه مشهور بودن.
در حال حاضر چه میکنید؟
نمایش «کسوف» به کارگردانی ایوب آقاخانی را در تماشاخانه باران روی صحنه دارم و قرار است در فیلم کوتاهی هم کار کنم.
ساناز قنبری
جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
