چقدر این صحنه برای ما آشنا بود!

صحنه‌های اعتراض تند سوارز در بازی دیروز، چقدر برای ما آشنا بود. این صحنه، ما را به یاد علی کریمی و شوت زدن به ساک تیم پزشکی در جام جهانی انداخت. این‌که چرا بعضی نابغه‌ها تا این حد عصبی می‌شوند، نکته قابل تاملی است.

فوتبال عادت کرده روی کاکل نابغه‌ها بچرخد. فوتبال به این نابغه‌ها نیاز دارد. نابغه‌هایی که اتفاقا به شدت محبوب هستند. دنیای فوتبال بازیکنی با نبوغ تکنیکی و قدرت فرماندهی مارادونا ندید؛ اما این بازیکن هیچ گاه آرامش را در زندگی‌اش تجربه نکرد.

یعنی اصلا نخواست که آرامش داشته باشد. او در کتابش نوشت: «اگر به سر و صدا زندگی می‌کردم دیگر مارادونا نبودم!» حیات فوتبال به نمایش‌های زیبایی بستگی دارد که نابغه‌ها آن را ارائه می‌کنند.

نابغه‌هایی که گاهی احساسی می‌شوند، بعضی مواقع از کوره درمی‌روند و در بسیاری از مواقع، عادی نیستند. فوتبال با وجود همه این رفتارهای غیرمعمول، به این نابغه‌ها نیاز دارد.

رضا پورعالی

ورزش