بازی دوم برابر کانادا روی دیگر سکه بود زیرا به یکباره سیمای هماهنگ و یکدستی را که تیم در دیدار با استرالیا به نمایش گذاشته بود از دست داد و با ارائه بازی پرنقص در دو «ست» ما را ناامید کرد. درست در لحظههایی که تیم بد بازی میکرد لوزانو با تغییراتش درصدد ترمیم بازی ملیپوشان برآمد و این کار را تا جایی ادامه داد که آنها موفق شدند دوباره به بازی بازگردند.
این خاصیت مربیان بزرگی مانند لوزانوست که بازی را تغییر دهند و او این کار را بالاخره در ست سوم انجام داد. چند تعویض خوب با امتیازگیری بازیکنان ما همراه شد و در ادامه برتری به سود تیم ما چرخید.
شاید پیروزی تیم ایران برابر تیم کانادا سخت به دست آمده باشد، اما در بطن خود درسهای گرانبهایی برای بازیکنان در روز دوم بازیها داشت. ما باید شرایط مختلفی را تا رسیدن به بازی پایانی تجربه کنیم. وقتی تیم ملی تحت فشار حریفان قرار میگیرد و با برتری از میدان خارج میشود با اعتماد به نفس بیشتر بازی میکند. نکتهای که در بازی با تیمهایی مانند فرانسه و لهستان برای ملیپوشان مهم است و آنها تاثیر این بازیها را در آینده بیشتر میبینند. از طرفی تیم ملی مانند بازی با استرالیا باید از شروع بازی طراوت و صلابت داشته باشد زیرا ممکن است حریفان بعدی از غفلت بازی ما سود ببرند و دیگر نتیجهای مثل بازی با کانادا برایمان تکرار نشود.
محمد ترکاشوند
کارشناس والیبال