حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اول: از نظر روحی و روانی تیم را شارژ کرد تا یکی از مهمترین بازیهای تاریخ را با روحیه مضاعف آغاز کند.
دوم: تاکتیکپذیری تکتک مهرهها و اینکه هیچ فردی به خود اجازه نداد بازی احساسی و خارج از چارچوب منطق والیبال جریان یابد، هرچه بود اجرای فرامین تاکتیکی کادرفنی بود که در کوچینگ عالی عمل کرده و کام ما را شیرین کردند.
سوم: تیم ما از لحاظ دفاع و آبشار از حریف سرتر بود. در سرویس گرچه آمار امتیازات مستقیم ما کمتر از استرالیا بود، اما تمام سرویسهای پرشی و موجی که روانه میدان بویژه بین مناطق چهار و پنج حریف شد یا لوک پری لیبروی مردان اقیانوسیه را نشانه گرفته بود، هدفمند و حساب شده بود.
چهارم: سعید معروف بعد از یکسال بازی توام با عصبانیت این بار آنقدر مطمئن نقش لیدری خود را ایفا کرد که شایسته لقب جادوگر بود.
دقت کنیم
شاید مقابل تیمهایی که خیلی خوب سرویس پرشی میزنند، هنوز کمی لنگ بزنیم . ساعدرسانان تیمملی، فرهاد قائمی (میلاد عبادیپور)، مجتبی میرزاجانپور و فرهاد ظریف باید خودشان را از لحاظ ذهنی، تمرکز و گاردگیری آماده مهار سرویسهای مهلک حریفان از جمله کانادا کنند. کانادا قدرتمندتر و پرمهره تر از استرالیاست و والیبال کلاسیک ، کم اشتباه و ساده ـ نه پیچیده ـ بازی میکند.
با شکست استرالیا 30 درصد راه کسب سهمیه بین آسیاییها را پیمودهایم، اما بازی هنوز ادامه دارد. پس شیران والیبال ایران باید از نظر ذهنی و جسمانی در آمادهباش کامل باشند. چون تازه یک خوان از هفتخوان پیش رو را پشت سر گذاشتهایم.
جمشید حمیدی
کارشناس والیبال
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....