تنهایی بیمه شدگان در مواقع بحرانی

وضعیت صنعت بیمه در کشور ما بویژه در بخش بیمه های درمانی همواره مورد انتقاد بیمه شدگان بوده است. آنها می گویند مسوولان ذی ربط در تصویب قوانین بیمه از جمله شورای عالی بیمه ، قوانین را به گونه ای تصویب می کنند که فقط منافع سازمان های بیمه گر را تامین می کند.

کد خبر: ۸۴۷۶۵

عدم پوشش بسیاری از داروهایی که از سوی پزشکان تجویز می شود ، پرداخت نکردن هزینه های بستری بیمه شدگان در مراکزی که طرف قرارداد بیمه نیستند، بیماری محسوب نکردن برخی بیماری ها مانند نازایی و خدمات دندانپزشکی و... حکایت از این واقعیت دارد که صنعت بیمه در کشورما نتوانسته است آنچنان که باید و شاید به بیمه شدگان خدمات مطلوب ارائه کند و این موضوع نشان از ضعف صنعت بیمه و مدیریت آن در کشور دارد.

عدم پوشش داروهای تقویتی

فاطمه اخگری شهروند 65 ساله در حالی که دفترچه بیمه اش را در دست دارد ، از دکتر داروساز می پرسد: حتما برای بیماری من داروهای تقویتی لازم بوده که دکتر تجویز کرده ، چرا نباید بیمه آن را قبول کند. او می افزاید: بیشتر پزشکان متخصص طرف قرارداد بیمه تامین اجتماعی نیستند و ما باید ویزیت را کامل بپردازیم. این هم وضعیت نسخه پیچیدن ، یکی را قبول دارند یکی را نه.

پر کردن دندان ، خدمات زیبایی است

پر کردن دندان به همراه دیگر خدمات دندانپزشکی در کشور ما خدمات زیبایی محسوب می شود درحالی که تقریبا همه مجبورند برای این خدمات زیبایی ، سالانه هزینه قابل توجهی بپردازند. یک بیمه شده تامین اجتماعی با انتقاد از پوشش ناقص خدمات پزشکی می گوید: این چه جور بیمه ای است که پر کردن دندان را پوشش نمی دهد. دقیقا در مواردی که مردم بیشتر نیاز دارند ، شورای عالی بیمه ارائه خدمات را حذف کرده است . در حال حاضر 1.5 میلیون زوج جوان در کشور ما از بیماری ناباروری رنج می برند و برای درمان ، هزینه های بسیار هنگفتی از جیب می پردازند ، چراکه سازمان های بیمه ای ناباروری را بیماری نمی دانند. مرد جوانی که برای گرفتن داروهای همسرش به داروخانه هلال احمر آمده ، با اعتراض می گوید: برای گرفتن چند آمپول مجبورم 55 هزار تومان بپردازم ، چرا بیمه از هیچیک از داروهای نازایی حمایت نمی کند؛ او می پرسد: به راستی اگر ناباروری بیماری نیست ، پس چیست و چه نامی می توان روی آن گذاشت که این همه زوجهای جوان را درگیر خود کرده است.

ورود به بیمارستان های غیرطرف قرارداد ، ممنوع !

براساس قوانین پیشین سازمان تامین اجتماعی - که تا چندی پیش هم اجرا می شد - اگر بیمه شده ای در مراکز غیرطرف قرارداد یا مراکز درمانی خصوصی بستری می شد و عمل جراحی انجام می داد ، بخشی از هزینه های خود را از تامین اجتماعی دریافت می کرد اما این قانون بتازگی حذف شده و سازمان تامین اجتماعی هیچ کمکی به بیمه شده خود در غیر مراکز معین شده نمی کند. یک شهروند تهرانی که در یک مرکز خصوصی عمل آب مروارید چشم انجام داده است ، می گوید: پزشک معالج من در هیچیک از بیمارستان های طرف قرارداد بیمه کار نمی کرد بنابراین مجبور شدم در یک کلینیک خصوصی بابت عمل چشم 900 هزار تومان بپردازم ، در حالی که تامین اجتماعی حتی پول لنز چشم مرا تقبل نکرد. به گفته بسیاری از بیمه شدگان ، بیمارستان های ملکی یا طرف قرارداد بیمه تامین اجتماعی نمی توانند تکافوی پاسخ به نیازهای 26 میلیون بیمه شده را بدهند. به همین دلیل ، برای رفتن به بیمارستانی مانند «میلاد» و انجام یک عمل جراحی ، به دلیل ازدحام بیمار باید سختی زیادی کشید. بنابراین ، لازم است سازمان تامین اجتماعی در قانون جدید خود تجدیدنظر کند ، ضمن این که بسیاری از بیماران از نحوه خدمات دهی و هتلینگ بیمارستان های طرف قرارداد تامین اجتماعی رضایت ندارند. یکی از بیمه شدگان می گوید: مگر نه این که در صورت مراجعه بیمار به بیمارستان های تامین اجتماعی هزینه ای به این سازمان تحمیل می شود؛ پس در صورت مراجعه بیماران به بیمارستان های دیگر ، همان میزان هزینه را که باید ، به بیمه شدگان بپردازند. به هر تقدیر مشکلات بیمه های درمانی در کشور ما آنقدر ریز و درشت است که پرداختن به همه آنها در یک گزارش ممکن نیست بنابراین ، شایسته است شورای عالی بیمه تدابیری اتخاذ کند که بیمه شدگان از پرداخت حق بیمه هر ماهه خود احساس خسران نکنند.