وحدت حوزه و دانشگاه

27 آذر، سالروز شهادت آیت الله دکتر مفتح را به نام وحدت حوزه و دانشگاه نامیده اند. در شرایط کنونی ضروری است بازتعریفی از این نامگذاری با هدف نیل به وحدت این دو کانون مهم داشته باشیم.

کد خبر: ۸۳۱۵۰

آنچه که در بدو امر باید مورد توجه قرار گیرد آن است که مراد از وحدت ، انحلال هر دو یا ادغام یکی در دیگری نیست ؛ بلکه مراد آن است که این دو مرکز کانون علم و معرفت را باید «وحدت فکری نخبگان» بدانیم . به عبارت دیگر باید گفت مراد از وحدت حوزه و دانشگاه ؛وحدت در ایده ها، همگرایی در آرمان ها و تعامل و همکاری در امر تحقیق ، پژوهش و آموزش برای فرهنگ سازی ، تربیت نیرو و اعتلای کشور بر پایه «علم و معرفت و دینداری» است ، چرا که انقلاب اسلامی محصول تعامل و همکاری حوزه و دانشگاه بوده است و از جمله دستاوردهای انقلاب اسلامی در این زمینه ، نوآوری ، پیدایش رشته های جدید، توجه به فراگیری زبانهای مهم گفتگو در دنیا، تاکید بر مباحث فلسفی و عقلانی در حوزه ها و ازسوی دیگر توجه بایسته به معرفت دینی ، علم آموزی ، تضارب آرا و جدال احسن در مباحث علمی در دانشگاه ها را باید مورد تاکید قرار داد. اگر بخواهیم از آسیب شناسی حوزه و دانشگاه سخن بگوییم ؛ وجود سوئتفاهم میان حوزه و دانشگاه ، فقدان تصور درست از فقه و حوزه نزد دانشگاه ، تشریفاتی شدن ، کلیشه ای ،دستوری و بعضا سیاست زده شدن مبحث وحدت حوزه و دانشگاه و فقدان اراده جدی برای تحقق آن ، گسست میان نخبگان حوزه و دانشگاه ، رویکرد سکولاریستی در اداره جامعه و تلاش برای حاکم کردن لیبرالیسم به جای گفتمان و حاکمیت مردم سالاری دینی نزد برخی از دانشگاهیان را باید مورد توجه قرار داد. اما با این همه ما همچنان وحدت حوزه و دانشگاه را باید به عنوان یک راهبرد مهم دنبال کنیم ؛ چرا که توسعه و تحول در هر جامعه ای مرهون نخبگان و اندیشوران آن جامعه است . دانشگاه موتور محرکه اداره جامعه و کانون تربیت مدیران آینده و حوزه ، مرکز تربیت عالمان دینی وگسترش شریعت و معنویت است . هر دو کانون حق مدار، مردم دار و روشنگر هستند. شهیدان مطهری و مفتح از پیشگامان وحدت محسوب می شوند و جان پاک خود را بر سر آرمان های خود نهادند و ما امروز نیاز مبرم به پیمودن راه آنان و تحقق آرمان ها و اهداف آن شهیدان والا مقام داریم . وظیفه طلاب و روحانیان و دانشجویان و دانشگاهیان عزیز در این برهه حساس تر و خطیرتر از گذشته است . بازتعریف وحدت ، تعامل دوجانبه ، پاسخگویی به پرسش ها و ابهامات بویژه در برابر هجوم و اندیشه های غیر الهی چون اومانیسم ، لیبرالیسم و... تلاش برای کارآمدتر کردن گفتمان حکومت دینی ، حاکم ساختن اخلاق و معنویت در مناسبات ، به رسمیت شناختن یکدیگر و احترام قائل شدن به اختلاف نظرهای طبیعی و بالاخره تشکیل کارگروه های مشترک برای گفتگو و همکاری از جمله اولویت های فراروی حوزه و دانشگاه است . نسل جوان امروز ما باید مطهری ها و مفتح ها را بشناسد، خط فکری و آرمان های آنها را واکاوی و اهتمام خود را برای حاکم سازی گفتمان آنان بکار گیرد. اگر به دنبال باز تعریف وحدت حوزه و دانشگاه هستیم باید از این نقطه آغاز کنیم.