تعارفات دوست‌ داشتنی

تعارف کردن فقط از روی این نیست که قضاوت مردم و غریبه‌ها مهم است، تعارف از روی ضعف نیست، اتفاقا مبنایی انسانگرایانه و مبتنی بر اخلاق دارد کسی ‌که روبه‌روی ماست اهمیت دارد. برای مثال آن‌که به خانه ما آمده، محترم و ارزشمند است و ما باید تمام تلاش‌مان را کنیم که او متوجه شود برای ما قابل احترام و باارزش است. این رفتار با افراطی شدن بد و ناپسند بوده، اما در همان معنای همیشگی خود و در حد تعادل، نشانه صمیمیت، دوستی و ارزشمند بودن روابط انسانی است. برای مثال فیلم مهمان مامان ساخته داریوش مهرجویی تصویری شیرین از همه افراط‌کاری‌ها و البته جهان پرمغز و دوست‌داشتنی همین تعارفات است، تمام آنچه می‌خواهیم در این نوشته منتقل کنیم را آن فیلم با مجموعه‌ای از خنده‌ها، گریه‌ها، شادی‌ها و غم‌ها منتقل کرده است.

تعارف با همسایگان، دوستان و فامیل نشان می‌دهد که آنها برای ما ارزش دارند، آنقدر که برایشان بهترین غذا، بهترین مکان در خانه و بهترین احترامات و کلمات را انتخاب می‌کنیم. برایشان تقدم و برتری قائل هستیم و آنها را عزیز می‌داریم. این یکی از اخلاقی‌ترین و بهترین انواع صمیمیت و نزدیکی است، تلاشی است برای ایجاد احساسی خوب در دیگری و دادن تشخص و جایگاه به انسان، برای همین است که اندکی ادب و احترام و حتی تعارف، رابطه‌ای شفاف و سالم را سبب می‌شود.