«پذیرایی آقا»
در همه جلسات رسمی و غیررسمی «آقا»، فقط با «چای» از مهمانان پذیرایی میشود. در کنار قندان، بشقاب کوچکی است که معمولا چند شیرینی نارگیلی در آن قرار دارد، برای کسانی که قند نمیخورند! هیچگاه میوه و یا بطری آب روی میز ندیدهام. پارچ آب با لیوان! فقط!
اما چای خوردن خدمت آقا لذت دارد. ایشان وسط جلسه با صدای تقریبا بلند میفرمایند: «آقا چای بیاورید!»
انتظار کشیدن برای یک چای داغ خودش صفایی دارد. نمیگذارند چای سرد شود و از دهان بیفتد؛ تقریبا زودتر از بقیه میل میکنند. دولت هشتم، خدمت آقا جلسه داشت. آقا فرمودند: «چای بیاورید!»... چند دقیقه گذشت، چای نیامد! آقا دوباره فرمودند: «این چای چه شد؟»
خانم شجاعی، معاون رئیسجمهور تیکه انداخت: «آقا داره دم میکشه!»
آقا هم بدون اینکه به ایشان نگاه کنند، فرمودند: «بله، این در تخصص خانمهاست!» قدیمترها چای خوردن حالت بهتری داشت. قل قل سماور! ریختن چای در نعلبکی! خیس کردن قند در چای! فوت کردن و لبسوز خوردن!... حق چای را ادا میکرد!
گفت و گو
