اما در فاصلهای نه چندان دور از ما عدهای هستند که در آرامش غوطه میخورند، نه این که حتما ثروتمند باشند و در رفاه که اینها دل به طبیعتی میبندند که بیدریغ میبخشد و بیمنت عطا میکند. این مخمل سبز پهن شده روی خاک، این تپههای پرفراز و فرود و این پل باریک مطمئن اگر آرامشزا نیست، پس چیست. طبیعت میبخشد و دریغ ندارد، طبیعت مانده و استقامت کرده تا ما نیز بمانیم و پایداری کنیم. طبیعت معلم ماست، اما چه حیف که گاهوبیگاه قدرش را نمیدانیم و تنش را به لرزه میاندازیم، در حالی که دنیای زیبای ما لایق آرامش است.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)