شورشهای شهری در فرانسه درحالی وارد دومین هفته خود می شود که با موج تازه ای از خشونت و سرایت این آتش ضد دولتی به دیگر مناطق کشور همراه است.
کد خبر: ۷۹۹۹۳
آتش سوزی در مناطق حومه پاریس و سایر نقاط این کشور ادامه یافته است و بر اساس تازه ترین گزارش ها کم درآمدهایی که به تنگ آمده اند، در تمام فرانسه تحریک شده اند تا پس از سالها سکوت حداقل صدایشان را به گوش کاخ نشینان الیزه برسانند.
ناآرامی ها که بسیار ساده و ابتدایی شروع شد، خیلی زود مانند یک آتش جوان شعله کشید و بسیاری از نقاط از جمله منطقه اسون در جنوب پایتخت و شهر تولوز در جنوب غربی فرانسه را دستخوش خشونت کرد، در حالی که مقامات فرانسوی بارها اعلام کرده اند که مصمم هستند تا به ناآرامی ها پایان دهند.
حال آن که نیکولا سارکوزی ، وزیر کشور فرانسه هشدار داده است عاملان چنین حوادثی به زندان های طولانی و مجازات سنگین محکوم خواهند شد؛ اما برای نخستین بار در تاریخ فرانسه جدید، در مرکز شهر پاریس خودروهایی در اثر پرتاب کوکتل مولوتف در آتش سوختند.
گزارش ها حاکی از آن است که بیش از 300دستگاه اتومبیل در پاریس و شهرهایی همچون نیس ، لیل ، مارسی و دژون به آتش کشیده شده اند و دست کم 50خودرو در یک مرکز تجاری درشهر اورو در منطقه نرماندی سوزانده شدند و ساختمان های یک اداره پست و 2مدرسه در این شهر نیز طعمه حریق شده اند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه ، یک مهدکودک در منطقه گرینیی اسون تخریب شد و یک دبستان نیز در همین منطقه خسارات جزئی دید و یک مرکز بازیافت زباله نیز مورد حمله قرار گرفت و 800متر مکعب کاغذ که در این مرکز جمع آوری شده بود، به آسانی طعمه حریق شد.
در محله اولنی سو بوا که صحنه شدیدترین شورشها بود، ساکنان با پارچه نوشته های «خشونت بس است» و «گفتگو آری» خواستار پایان خشونت ها شدند.
بسیاری می گویند سخنان نیکولا سارکوزی ، وزیر کشور، کسی که خود فرزند یک مهاجر است و بسیار می کوشد در سال 2007رئیس جمهور نیز بشود، با زبانی عوامانه و با قاطعیت تمام ، شورشیان حاشیه نشین را انگلهایی خواند که باید جارویشان کرد، به این خشونت دامن زده است و به همین دلیل ولاپان با حضور در مناطق آشوب زده با ساکنان این محلات که اکثرا فقیر و مهاجرنشین هستند و نرخ بیکاری در میان آنها بالاست ، دیدار کرد و خواستار ملایمت شد.
در بسیاری از مناطق فرانسه آژیرها به صدا درآمده و دود از خیابان ها بلند شده است، جوانان عصیانگر سنگ و مواد آتشزا پرتاب می کنند و تنها در منطقه یک پاریس 2300 نفر دیگر به ماموران پلیس عملیاتی افزوده شده اند.
در شهر دانشجویی تولوز، کتابخانه شهر و یک مرکز خرید مورد حمله قرار گرفت و مناطق دیگری چون آوینیون ، نیس ، کن ، نانت ، تولوز و مارسی در جنوب کشور و شهرهای لیل ، روبای و سن دیزی یر در شمال و شهرهای استراسبورگ ، مولهاوس ، نانسی ، متس و تیونویل در شرق نیز گرفتار بحران شده اند.
این اتفاقات در حالی روی می دهد که پلیس فرانسه اعلام کرده است تاکنون بیش از 800معترض را دستگیر کرده است. نا آرامی های پاریس پس از آن آغاز شد که 2جوان که گفته می شود تحت تعقیب پلیس بوده اند، در اثر برق گرفتگی ناشی از پنهان شدن در اتاقک برق فشارقوی کشته شدند. بعد از این اتفاق بود که آتش عصیان تمام محله را دربرگرفت و به فاصله چند روز به سایر محله های فقیرنشین سرایت کرد.
روز دوم نوامبر یعنی به فاصله چند روز ژاک شیراک ، رئیس جمهور فرانسه وارد عمل شد و مردم این منطقه را به آرامش و خویشتنداری دعوت کرد، ولی این اقدامات نتیجه ای جدی در بر نداشت.
کارشناسان می گویند به دلیل تبعیض رایج در میان جامعه چند چهره فرانسه این حالت همواره وجود داشته و فرانسه بیش از سایر کشورهای اروپایی مستعد انفجار بوده است.
در سالهای گذشته شواهد بسیاری از این حالت انفجاری در جامعه فرانسه حکایت می کرده است. حال این وضعیت به یک نوع جنگ چریکی میان جوانان و نیروهای پلیس تبدیل شده و ترس و وحشت عمومی را موجب شده است.
مرگ تصادفی 2جوان در اتاقک فشار قوی جرقه ای بود که انبار باروت را منفجر کرد و فرانسه را به صحنه کارزار و یک جنگ داخلی بدل کرد.از مهمترین دلایل این بحران ، تبعیض اقتصادی در میان شهرک نشینان و حومه نشینان فرانسوی است که بیکاری گسترده ای را نیز در پی داشته است و این اتفاق در حالی روی می دهد که براساس آمار چند سال گذشته شاخص اقتصادی فرانسه نسبت به آلمان رونق بیشتری را نشان می دهد.
گسترش شدید جو نژادپرستی در فرانسه نیز عامل مهم دیگری است که می بایست مورد توجه قرار گیرد. نژادپرستی روزمره در فرانسه به جایی رسیده که با مهاجران خارجی به عنوان انسان های درجه 2رفتار شده است ، شواهد نشان می دهد تقاضاهای اشتغال به کار بسیاری از متقاضیان غیر فرانسوی رد می شود وفردی با لهجه مدیترانه ای شانس کمی را برای استخدام در کاری مناسب می یابد.
این درحالی است که سیاست داخلی فرانسه و زمامداران آن، به استثنای دولت سوسیالیستی لیونل ژوسپن ، هیچ طرحی برای حل این معضل اجتماعی ارائه نکرده اند و کلا نسبت به مساله بی تفاوت عمل کرده اند و تنها در شعارهای انتخاباتی وعده از میان برداشتن شکافهای اجتماعی را مطرح کرده اند.
در همین میان ، حزب کمونیست ، حزب سبزها و شمار بسیاری از شهروندان فرانسوی ، سارکوزی را مورد انتقاد شدید قرار داده و خواستار استعفای او شده اند. سارکوزی در این میان پس از ملاقاتش با دوولپن اظهار کرد: خشونت راه حل نیست.
و افزود: وقتی اوضاع بحرانی به پایان رسید، باید به مساله بی عدالتی که در برخی نواحی وجود دارد ، پرداخت. شهروندان ساکن منطقه آشوب زده مهاجرنشین که ناآرامی ها از این محل برخاسته می گویند: ما همه مان مخالف آشوب هایی هستیم که در اینجا ایجاد شده است ، ولی در اینجا برای جوانان هم کاری انجام نمی شود. این شهروندان معتقدند: سارکوزی بود که آتش آشوب ها را شعله ور کرد و او دست کم باید برای حرفهایی که زده است ، عذرخواهی کند.