رینگ‌های خلوت

برای دانستن و داشتن این ویژگی‌ها و چنین موقعیت‌هایی چه باید کرد تا بوکس ایران جای خالی علی مظاهری، جاسم دلاوری و سال‌های بعد احسان روزبهانی را کمتر حس کند؟ بوکس با مدیریت 26 ساله زمان زیادی برای تکرار نسل‌های پرتوان و خوش بدن داشت، اما آنچه امروز شاهدش هستیم تکرار برنامه‌های روز از نو است که با وجود تغییرات در بخش‌های میانی فدراسیون انجام می‌شود.

بسیاری معتقدند در حال و هوای متفاوت بوکس، توجه به نوجوانان و جوانان بیشتر شده اما واقعیت این است بوکس مانند خیلی از رشته‌های ورزشی دیربازده است و برای قهرمان آسیا و جهانش باید 8 تا 10 سال با کارهای مستمر و تمرینات سنگین حوصله کرد. در شرایط کنونی این ورزش ستاره‌ای از جنوب به نام سیاوش امیدی در سایه سجاد محرابی قرار دارد، از طرفی پدیده‌ای دیگر از قزوین معرفی شده است به نام مرتضی پورمقدم با 18 سال سن. بوکس برای استعدادهای موجود و بوکسورهایی که از داخل رینگ‌های نوجوانان و جوانان سر بیرون می‌آورند، برنامه می‌خواهد.

با شرایط کنونی انتخاب جانشینان برخی ستاره‌ها کار سختی است زیرا بین آنها و فعالیت‌های پیگیر جوانان وقفه افتاده است و برای جبران فرصت‌های از دست رفته قبلی باید تاوان سختی داد.