بهینه سازی آموزش

خانه به عنوان اولین مکتب آموزش و تربیت فرزندان همواره مورد تعمق و مطالعه صاحبنظران علوم اجتماعی و آسیب شناسی بوده و هست چراکه نهاد اولیه پرورش و رشد فرزندان و نهادینه کردن تربیت و انتقال فرهنگ و سنت دینی و ملی و تجلی وجدان اخلاقی به مثابه عامل اصلی کنترل رفتارهای آینده خانه و خانواده است.

کد خبر: ۷۷۶۶۲

والدین ، اولین معماران هویت و اصلی ترین مهندسان بنای اخلاق و موازین ارزشی و الگوهای اساسی آموزه های اجتماعی هستند. تداوم این تلاشها تا ورود به مدرسه ادامه می یابد و از اینجا به بعد بیشترین اوقات بیداری و ساعات مفید زندگی هر فرد در اختیار آموزگاران قرار می گیرد. نیاز انسان به فراگیری علوم و آداب آموزشی ، از مدرسه آغاز شده و تا تکامل و بالندگی مطلوب ادامه می یابد. دومین الگوی تربیتی برای فرزندان ما ، معلمان هستند که استحکام بخشی به هویت و فرهنگ ، به دست توانای آنها شکل می گیرد. هیچ کدام از ما اولین روز ورود به مدرسه و چهره مهربان اولین آموزگار خود را فراموش نکرده و نخواهیم کرد؛ چراکه شکل دهی شخصیت فردی و اجتماعی از الفبای درس این کلاس شروع شده و هر سال آموختنی ها به روی هم انباشته شده و در پایان تحصیلات ظاهری ، کارایی اجتماعی می یابند. اولین آشنایی چهره به چهره دو گروه از مربیان - یعنی والدین و آموزگاران - در همایشی به نام انجمن خانه و مدرسه دیروز و اولیا و مربیان امروز ، تحقق می یابد و این گردهمایی به مثابه پل ارتباطی خانه و مدرسه ، به انتقال و تبادل دانسته های این دو گروه منجر می شود. متاسفانه معدودی از والدین به محض رویت دعوتنامه از سوی مدرسه ، به تصور مسائل مادی و جلب مساعدت برای رفع مشکلات مادی و معنوی ، از حضور در این جمع خودداری می کنند و کار و بیماری را بهانه این غیبت غیرموجه قرار می دهند. این والدین حتما آگاه نیستند که با این گونه غیبت ها چه لطماتی به شخصیت فرزند خود وارد می کنند. درس گریزی و حتی ترک تحصیل ، و تمارض در شکلهای گوناگون ، از عوارض این بی اعتنایی است . به فرض طرح این گونه مسائل در این جلسات ، چرا ما باید از تحمل گوشه ای از بار آموزشی فرزندمان شانه خالی کنیم؛ ما که نگران رشد و پوشاک و چاقی و لاغری فرزندمان هستیم ، نباید دغدغه ای درباره آینده و درس و هویت اجتماعی او داشته باشیم؛ آموزگاران و مسوولان کجا و چگونه مشکلات درسی و رفتاری فرزندان ما را منعکس کنند؛ ما با حضور فعال و مثبت در این گونه مجامع ، باید اولین درسهای تعاون و مشارکت در اداره امور جامعه را عملا به فرزندان خود بیاموزیم و با این حضور موجبات دلگرمی مسوولان مدرسه و سربلندی فرزندمان را فراهم کنیم . والدینی که با ترفندهای گوناگون ، غیبت خود را در این جلسات توجیه می کنند ، از بروز مشکلات درسی ، تحصیلی و رفتاری فرزندان خود نباید هیچ گونه گله و شکایتی داشته باشند. انجمن اولیا و مربیان تجلیگاه مشارکت خانه و مدرسه و عرصه تبادل و تعامل دانسته های والدین و معلمان است و تقویت آن به نفع امروز و فردای این سرمایه های اجتماعی و ملی خواهد بود.