آنها در دل این زندان، یک مینیشهر تولید کردهاند تا این افراد پس از آزادی مشکلی در استفاده از تسهیلات نوین شهری و فناوریهای روز نداشته باشند. در داخل این زندان یک سوپرمارکت کوچک، یک کافینت و حتی یک ایستگاه ساختگی مترو نیز وجود دارد. لیانگ چیو یکی از نگهبانان و طراحان این ایده در این زمینه گفت: هدف از این کار نشان دادن نمای کوچکی از جامعه جدیدی است که این زندانیان تاکنون آن را ندیدهاند. وی افزود: بررسیهای ما نشان داده بیشتر این افراد پس از آزادی در انجام برخی کارهای مهم روزانه همچون استفاده از کارتهای بانکی، گوشیهای هوشمند و حتی کامپیوتر با مشکل روبهرو هستند.
چیو و دیگر همکارانش امیدوارند با این طرح زمینه بازگشت این افراد به سمت جرم و جنایت پس از آزادی کاهش یابد. روند این طرح به این ترتیب است که این زندانیان سه ماه پیش از زمان آزادیشان شروع به یادگیری این موضوعات میکنند. ژو گوانگ هو، یکی از فعالان اجتماعی که در این طرح حضور دارد، میگوید: در راستای این طرح، محافظان زندان نقش کارمند بانک و یا صندوقدار سوپرمارکت را بازی میکنند. ژو میگوید، این طرح زمانی به ذهن آنها خطور کرد که چندی پیش اتفاق ناگواری برای یکی از زندانیان افتاد. این زندانی پس از آزادی به هیچ وجه نتوانست با محیط اطراف خود ارتباط برقرار کند و به دلیل آنکه هیچ آشنایی با کامپیوتر و دیگر برنامهها نداشت، نتوانست در جایی مشغول به کار شود. همین موضوع باعث شد همسرش از او طلاق گرفته و او نیز چند هفته بعد دست به خودکشی زد.
حسین خلیلی / گروه بینالملل
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.