شرودر رفت ، مرکل آمد

آنجلا مرکل ، رهبر اتحادیه دمکرات مسیحی آلمان (cdu) سرانجام پس از مذاکرات بی وقفه با نمایندگان حزب سوسیال دمکرات به منظور تشکیل دولت ائتلافی ، صدر اعظم جدید این کشور شد و گرهارد شرودر به نفع رقیبش کناره گیری کرد.

کد خبر: ۷۷۲۱۴

مرکل نخستین زنی است که بر مسند قدرت در بزرگترین کشور اقتصادی اتحادیه اروپایی تکیه می زند. وی مسوولیت سنگین احیای اقتصاد آسیب دیده آلمان را که با رشد صفر و نرخ بیکاری 11 درصد همراه است ، بر عهده دارد. دو حزب سوسیال دمکرات و دمکرات مسیحی تقریبا به طور مساوی کرسی های مجلس بوندستاگ را بین خود تقسیم کرده اند و مقامات حزب محافظه کار آلمان و سوسیال دمکرات ها با توافق بر سر طرح تشکیل دولت ائتلافی به سه هفته نزاع سیاسی این کشور پایان دادند. بدین ترتیب حزب سوسیال دمکرات چپ میانه ریاست بر وزارتخانه های امور خارجه ، کار ، دارایی ، دادگستری ، محیط زیست و کمک و همکاری را به دست آورد و کنترل 8 وزارتخانه از قبیل وزارت کشور ، اقتصاد، دفاع ، کشاورزی ، آموزش و نماینده دولت در نهاد صدراعظمی نیز به اتحادیه های دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی به رهبری مرکل رسید. مرکل ، زن آهنین آنجلا دوروسا مرکل به عنوان یک سیاستمدار برجسته و رئیس جناح مخالف دولت شرودر یعنی اتحادیه دمکرات مسیحی اولین زنی است که توانسته پست صدراعظمی آلمان را از آن خود کند. وی از سال 2000 تاکنون ریاست حزب مذکور را برعهده دارد. در رسانه های انگلیسی زبان او اغلب با مارگارت تاچر ، نخست وزیر اسبق انگلیس مقایسه می شود؛ چرا که هر دو از سیاستمداران برجسته کشورهای خود بوده و صرف نظر از این که هر 2 نیز زن هستند ، متعلق به احزاب راست میانه هم بوده اند. برخی به مرکل لقب زن آهنین داده اند ، با این حال عده ای از مفسران سیاسی وجه تشابهات اندکی میان برنامه های رادیکال تاچر و رفورمهای مرکل یافته اند. او مدافع اصلاحات در زمینه های اقتصادی و نظام تامین اجتماعی آلمان است . او بیشتر به بازار تجاری آزاد گرایش دارد. همچنین درصدد است تا در نظام بازار کار در این کشور تغییرات شگرفی ایجاد کند. وی بر گسترش روابط دوستانه با امریکا تاکید خاصی دارد. او پیشتر از حمله نظامی امریکا به عراق حمایت کرده بود و با انتقاد شدید از شرودر وی را ضد امریکایی خوانده بود. چنین اظهاراتی از سوی مرکل تا آنجا پیش رفت که برخی او را نوکر امریکا خواندند. مرکل با عضویت دائم ترکیه در اتحادیه اروپایی مخالف است و ترجیح می دهد تا آنکارا عضو افتخاری خانواده اروپایی باشد. وعده های اصلاحات او توانست بر وعده های شرودر که ایجاد اصلاحات در زمینه های نظام رفاه اجتماعی ، پرداخت مستمری به بازنشستگان ، پرداخت مالیات ها ، بیمه خدمات درمانی و کاهش نرخ بیکاری بود ، غلبه کند.