وقتی مواد شوینده استنشاق می‌شود

به گفته دکتر قره‌باغی، کسانی که در معرض استنشاق این ترکیب قرار می‌گیرند احیانا به علائمی مانند آسم، تنگی‌نفس و خس‌خس سینه دچار می‌شوند. اگرچه این علائم با درمان دارویی به‌طور موقت برطرف می‌شود، به مرور زمان این علائم در آنها باقی می‌ماند و هیچ‌وقت بهبود کامل حاصل نمی‌شود. این افراد باید همیشه دارو مصرف کنند.

برای امدادرسانی به این افراد اولین راهکار پیشنهادی دکتر قره‌باغی این است که برای استفاده از مواد شوینده‌ای مثل وایتکس و جرمگیرها حتما از ماسک استفاده کنید.

او در ادامه توضیح می‌دهد: «با توجه به این‌که استفاده همزمان چند ماده شوینده مثل جوهر نمک، وایتکس یا جرمگیرها، بخصوص در فضای در بسته توالت و حمام، برای ریه‌ها بسیار خطرناک است نباید از این مواد همزمان استفاده کرد. گاز متصاعدشده از این مواد به ریه آسیب جدی می‌زند و خطرات جبران‌ناپذیر و در مواردی درمان‌ناپذیر بر جا می‌گذارد. البته از آنجا که این مواد محلول در آب است خطر سوزانندگی خود را معمولا در قسمت مخاط دهان و چشم بر جا می‌گذارد. در چنین اوضاعی فرد ناخودآگاه با احساس سوزش در حلق و چشم‌ها از آن مکان دور می‌شود، اما ممکن است از آسیب‌های دیگر واردشده بی‌خبر بماند. این اتفاق در مورد گازهای سمی جنگی اتفاق نمی‌افتد. زیرا این گازها بوی بدی دارد و در صورت پخش‌شدن در هوا وجود این گازها مشخص می‌شود. اما درباره گازهای ناشی از مواد شوینده گاهی بوی مشخصی احساس نمی‌شود. گاز وارد ریه می‌شود و هرچند در ابتدا حال بیمار بهتر است، کم‌کم علائم ناخوشایند آن مشخص می‌شود. در این شرایط برای کمک به فرد ابتدا راه تنفس او را باز کنید و توجه داشته باشید لازم نیست چیزی به فرد بخورانید. دست و صورت مصدوم را با آب بشویید تا اکسیژن به پوست فرد برسد و از سوختن احتمالی پوست فرد جلوگیری شود. سپس او را به فضای باز ببرید و قفسه سینه‌اش را به آرامی ماساژ دهید. اکسیژن‌رسانی به فرد آسیب‌دیده و دورکردن او از محیطی که ماده شیمیایی در آن متصاعد شده، مهم‌ترین اقدام اولیه برای نجات جان بیمار است. در این وضع هم حصول اطمینان از امنیت صحنه برای امدادگر ‌امری ضروری است.»