درد دل‌های دردسرساز

این درددل‌ها معمولا بین دوستان صمیمی رخ می‌دهد و دخترها به مراتب بیش از پسرها به این کار می‌پردازند و البته این روش گفت‌وگو با افزایش سن با توجه به درگیر شدن بیشتر با دنیای اجتماعی و پیچیدگی‌های آن و موضوعات اضطراب‌آور نیز افزایش می‌یابد. با این حال بالارفتن سن روی این نوع گفت‌وگوهای پسرها تاثیر چندان خاصی ندارد.

تحقیقات روی 813 دختر و پسر در سنین نوجوانی نشان داده است که بحث بیش از حد در مورد مشکلات با دوستان و در واقع هم‌اندیشی زیاد ممکن است اثری منفی روی احساسات و کنترل عواطف افراد بگذارد. از نظر بیولوژیکی، هم‌اندیشی موجب بالا رفتن سطح هورمون استرس می‌شود و افرادی که در برابر هر مشکلی که برایشان پیش می‌آید به سرعت به هم‌اندیشی با دوستان خود برمی آیند اضطراب خود را بیش از پیش بالا برده و در برابر مشکلات بعدی زندگی شان بیش از پیش دچار نگرانی و افسردگی می‌شوند.

وقتی افراد مشکلات شان را با هم در میان می‌گذارند، صرفا روی خود مشکلات متمرکز می‌شوند که ممکن است نگرانی‌هایشان در مورد برطرف شدن یا نشدن این مشکلات بالا رود. این احساسات منفی، مخصوصا دختران جوان را نسبت به پسرها بیشتر تحت تاثیر قرار داده و آنها را گرفتار اضطراب و نگرانی و در نتیجه افسردگی می‌کند.

البته محققان معتقدند که هم‌اندیشی در دخترها موجب افزایش سطح و کیفیت دوستی‌هایشان می‌شود اما علایم افسردگی و اضطراب را در آنها بالا می‌برد. ازطرفی و از آنجا که دخترها نسبت به موضوعات مختلف بسیار احساسی‌تر از پسرها رفتار می‌کنند و معمولا شکست‌هایشان را در نتیجه عملکرد مستقیم خود و بی‌لیاقتی‌شان می‌پندارند و عوامل دیگر را درنظر نمی‌گیرند، بیشتر در معرض صدمات روحی هستند. آنها وقتی با دوستان خود صحبت می‌کنند به‌دنبال حمایت مثبت هستند، اما متاسفانه این گفت‌وگوها آنها را بیشتر گرفتار ناامیدی می‌کند.

روان‌شناسان تاکید می‌کنند هنگام گفت‌وگو در مورد مشکلات مختلف زندگی روزمره به جای متمرکز شدن روی مشکلات، راه‌حل‌های موجود را مورد توجه قرار دهید تا گرفتار عوارض منفی هم‌اندیشی نشوید.