حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
این مکالمهای عادی است که چندین بار در روز بین خریدار یک سرویس طلا و فروشنده طلافروشی رد و بدل میشود. این یک واقعیت است که بیشتر ما به کالاهای خارجی بیش از کالای ایرانی ـ حتی اگر با کیفیتتر باشد ـ علاقه نشان میدهیم و شاید اگر قدرت خرید همه مردم بالا بود از هیچکدام از محصولات داخلی استفاده نمیکردند، اما این قاعده شاید در خصوص طلا و طلاسازی چندان صدق نکند یا اگر صدق میکند بیشتر به این دلیل است که یک بدفهمی فرهنگی در این خصوص وجود دارد.
این یک واقعیت است که طلا در هیچ کجای جهان تفاوتی ندارد. به عنوان مثال طلای 18 عیار ایران با طلای 18 عیار عربستان یا آمریکا هیچ تفاوتی ندارد. پس اولین نکته این است که طلای دو کشور با وزن و عیار مشابه، کاملا یکی است. اما موضوع از نوع ساخت آن سرویس آغاز میشود. یعنی کیفیت و به قول معروف تمیزی ساخت است که قیمت دو سرویس طلا با وزنهای یکسان را مشخص میکند. اینجاست که گذشته از زیبایی یا ظرافت ساخت برخی سرویسهای محدود خارجی که قابل انکار نیست، یک مشکل عمومی فرهنگی رخ مینماید و مشخص میشود همه ما به استفاده از محصولات خارجی بویژه محصول کشورهای نامدار علاقه زیادی نشان میدهیم. به همین دلیل ترجیح میدهیم تا اگر قرار است طلایی خریداری کنیم آن خارجی باشد و طلاهای ساخت آن کشورها را از اعتبار بیشتری در بین دیگر طلاهای ساخته شده، برخوردار میدانیم.
البته بجز موضوع نوع ساخت و ظرافت و زیبایی، یک نکته اقتصادی نیز در این میان وجود دارد و آن این که بررسیها نشان میدهد مزد ساخت طلا در کشورهای دیگر نسبت به ایران زیادتر است.
از سوی دیگر اگر این طلا از مبادی غیرقانونی وارد کشور شده باشد نیز هزینه قاچاق آن روی قیمت نهایی طلا کشیده خواهد شد و به دست مشتری میرسد.
با این حال نباید از یاد برد که برخی افراد که به دنبال چشم و هم چشمی هستند سعی میکنند طلای خارجی تهیه کنند تا به قول معروف دهان پرکن باشد. آنهایی هم که سفرهای خارجی زیاد انجام میدهند یکی از افتخاراتشان این است که فلان سرویسشان را از اسپانیا یا ایتالیا خریدهاند.
اما حقیقت ماجرا این است که طلای ایران با کشورهای دیگر هیچ تفاوتی ندارد و آنها فقط به دلیل اینکه هزینه دستمزدشان بالاست گرانتر است. گو اینکه گشتی در بازار طلاجات تهران و دیگر نقاط کشور نشان میدهد کیفیت ساخت و همچنین مدل طلاهای ساخت ایران نه تنها از انواع خارجی آن چیزی کم ندارد بلکه با بهکار بردن برخی ابتکارات، براحتی آن را پشت سرهم میگذارد.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....