تحلیل

تابوت باز نژادپرستی

«او یک پسر سیاهپوست بود. او برای مردن زاده شده بود». این بخش‌هایی از آهنگ باب دیلان در مرگ «امیت تیل» بود. این شعر را می‌توان این روزها نیز همچون زمان سروده شدنش خواند؛ زیرا سیاهپوست بودن، همچنان یک تهدید برای ایالات متحده است و علت مرگ تعداد زیادی از شهروندان این کشور به حساب می‌آید. این آهنگ مربوط به نوجوانی چهارده ساله و سیاهپوست به نام امیت تیل بود که بیست‌وهشتم آگوست سال 1995 هنگام دیدار با خویشاوندانش در می‌سی‌سی‌پی به ضرب گلوله دو شهروند سفیدپوست کشته شد. در آن زمان ادعا شد امیت با این دو نفر درگیر شده بود.
کد خبر: ۷۴۳۰۱۴

مامی، مادر امیت در مراسم تشییع پسرش در شیکاگو، تابوت او را باز گذاشت و گفت با این کار می‌خواهد به همه نشان دهد که خشونت و نژادپرستی چگونه صورت زیبای فرزندش را به تابوت چسباند. آن بدن بی‌حرکت متعلق به امیت بود، اما آن تابوت باز درواقع سابقه طولانی آمریکا در نژادپرستی است که بیشتر آفریقایی‌تبارها را هدف گرفته است.

این روند همچنان ادامه دارد و هرچند وقت یک‌بار اجساد تعدادی از این آفریقایی‌تبارها در خیابان‌ها و کوچه های آمریکا دیده می‌شود. پرونده قتل مایکل براون، یادآوری دیگری است که نشان می‌دهد نژادپرستی همیشه در جامعه آمریکا بوده و خواهد بود و سیاهپوستان این کشور قربانیان اصلی این نمایش هستند. بار دیگر، مردم آمریکا و دنیا با این حقیقت روبه‌رو شدند که آرزوها، امیدها و بلند‌پروازی‌های نوجوانی سیاهپوست به نام مایکل براون به ضرب گلوله‌های نژادپرستی بر باد رفت. چگونه می‌توان متعجب نبود از این‌که کشتار و قتل سیاهپوستان به بخشی از زندگی عادی مردم این کشور تبدیل شده است؟

تاسف‌آورتر این است که این مردم هیچ واکنشی به سیستم قضایی ندارند که رنگ‌ها دلیل برتری و رجحان افراد است. زندگی یک فرد سیاهپوست، بی‌ارزش و مجرمانه است فقط به این دلیل که رنگش سیاه است. راه‌رفتن، رانندگی‌کردن، کار کردن و زندگی‌کردن یک فرد سیاهپوست، موضوعی خطرناک و تهدیدآمیز در جامعه امروز آمریکاست.

تابوت باز آمریکا در برابر مردم جهان در واقع، نژادپرستی است که در تمامی نهادهای جامعه از جمله نیروهای پلیس، ساختارهای سیاسی، سیستم قضایی و روابط رسانه‌ای نهادینه شده است.

در این میان برخی بسرعت به پیشرفت‌ها و موفقیت‌هایی اشاره می‌کنند که سیاهپوستان این جامعه پس از آغاز جنبش حقوق مدنی به دست آورده‌اند. ریاست جمهوری یک فرد سیاهپوست در آمریکا از آن موضوعاتی است که آنها به آن اشاره می‌کنند.

اما آمار و ارقام رسمی تصوری متفاوت از جامعه‌ای را نشان می‌دهد که جدا از یکدیگر است و تساوی در آن وجود ندارد. میزان بیکاری سیاهپوستان دو برابر سفیدپوستان آمریکایی است. علاوه بر این، آمار نشان می‌دهد تا هفده سالگی، دانش‌آموزان سیاهپوست در مقایسه با دانش‌آموزان سفیدپوست، چهار سال تحصیلی عقب‌تر هستند.

در حالی که سیاستمداران و رسانه‌های آمریکایی مدام درباره نقض حقوق بشر در زندان‌های دیگر کشورها صحبت می‌کنند، به زندان‌هایی توجه نمی‌کنند که در داخل آمریکا بسیاری از حقوق زندانیان نادیده گرفته می‌شود. علاوه بر این، میزان درآمد خانوارهای سیاهپوست حدود 5000 دلار است که این آمار برای سفیدپوستان به 97 هزار دلار می‌رسد.

مرکز ملی مطالعات جرائم در گزارشی اعلام کرد: کودکان سیاهپوست آمریکا سه برابر بیشتر از سفیدپوستان قربانی جرائم علیه کودکان هستند؛ در مورد دزدی و قتل نیز سیاهپوستان سه و پنج برابر بیشتر قربانی این حوادث هستند.

در واقع، قتل دلیل اصلی مرگ بسیاری از سیاهپوستان بین 15 تا 24 سال آمریکا به حساب می‌آید. در حالی که این آمار نشان می‌دهد سیاهپوستان قربانیان اصلی این جرائم هستند، راهکار اتخاذ شده از سوی دولت نیز بر میزان خشونت علیه آنها می‌افزاید؛ زیرا با فرستادن نیروهای گسترده پلیس به مناطق زندگی آنها و کنترل شدیدشان، آنها را یک طبقه مجرم و تبهکار به حساب می‌آورد.

نژادپرستی، تابوت باز آمریکا در برابر دیدگان همه مردم دنیاست و قتل مایکل براون به دست یک نیروی پلیس سفید پوست، تازه‌ترین قسمت از این داستان تکراری است. تابوت امیت تیل تا به امروز همچنان باز است و دلایل قتل او هنوز بدون تغییر مانده است. نژادپرستی علت اصلی قتل براون است، آن افسر پلیس وسیله‌ای برای این کار بود و هیات منصفه دادگاه نیز در نقش پاک‌کننده این جرائم عمل می‌کند. تا زمانی که نژادپرستی و گلوله‌های به جامانده از آن همچنان در تن سیاهپوستان باشد، اجرای عدالت برای این افراد توهمی بیش نیست.

الجزیره انگلیسی / مترجم: حسین خلیلی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها