هر روز، روز ورزش است

هفته تربیت بدنی در حالی از دیروز آغاز شد که مثل هرمناسبت تقویمی دیگری اهدافی در پس آن نهفته است. در این هفته نیز مشخصا ترویج ورزش و فرهنگسازی برای آن مد نظر بوده است، مسلما کارکردهای چندبعدی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ورزش را نمی‌شود در قالب یک هفته محدود کرد.

ورزش گرچه همچون هر پدیده دیگری بری از ایراد و کژی نیست و گاه حاشیه به جزیی جدایی ناپذیر آن تبدیل شده است، نفس ورزش کردن به کسی مرتبه انسانی نمی‌دهد، از گود زورخانه هم غلامرضا تختی برون می‌آید و هم شعبان جعفری، آنچه این دو را از هم تمییز می‌دهد، پرورش روح و خصایل انسانی است. بحث سلامت و هفته تربیت بدنی هرچند در سایه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای مورد کم‌لطفی قرار می‌گیرد، اما جایی که پای نقش بزرگ و مهم سلامت جسمی و روحی به عنوان کارکرد مستقیم و تاثیر آن بر دیگر بخش‌های جامعه به عنوان تاثیرات ورزش همگانی به میان می‌آید، همه نگاه‌ها متوجه ورزش همگانی می‌شود و تقریبا روزی نیست که دست‌اندرکاران حوزه سلامت و حتی عموم مردم همدیگر را به ورزش در معنای همگانی آن توصیه نکنند و اینها عمق موضوع را نشان می‌دهد.

گرچه هر برنامه‌ای برای توسعه ورزش همگانی در هرمناسبت و هر بهانه‌ای ارزشمند است، اما باید پذیرفت ورزش همگانی جایی است که در آن گزارش عملکرد معنایی ندارد چون نه معیار مشخص و دقیقی برای میزان استقبال مردم از ورزش همگانی وجود دارد و نه یک معیار تاثیر مستقیم و غیرمستقیم ورزش بر دیگر بخش‌های جامعه یافت می‌شود، اما این نکته بدیهی است که همچنان باید در جهت ترویج ورزش همگانی و نهادینه کردن فرهنگ ورزش کردن در میان عموم مردم حرکت و باور داشت سرمایه‌گذاری در این بخش به هیچ وجه هزینه نیست بلکه در بلندمدت می‌تواند بسیاری از هزینه‌ها را از سبد خانوار و از روی دوش دولت بردارد.

برای شروع ورزش نباید منتظر رسیدن شنبه‌ای که هیچ‌گاه نمی‌رسد بنشینیم، حالا که همه در حرف و شعار ورزش را پذیرفته‌ایم بهتر است در عمل هم ورزشکار شویم و این همه توصیه را برای حفظ سلامت خود جدی بگیریم.

امید توفیقی / گروه ورزش