چرا نیمار به رونالدو و مسی نرسید؟ / پول و تفریح و بریزبپاش!

جام جم آنلاین – نیمار تمام شد. اما اگر واقعیت را بخواهید نیمار خیلی وقت بود که تمام شده بود. آن روزی که بارسلونا به لطف نیمار به شکل معجزه وار و حیرت انگیز و البته تاریخی به پاری سن ژرمن شش گل زد همه به دنبال مسی بودند. نیمار، اما دلش شکست تا برای فصل بعد به همین پاری سن ژرمن برود، به امید توپ طلا و به امید رسیدن به آرزوهایش. اما هرگز چنین نشد.
 
نابغه‌ای که بزرگ نشد
وقتی نام نیمار به میان می‌آید کمتر کسی درباره استعداد خارق‌العاده او تردید دارد. ستاره برزیلی از همان سال‌های نوجوانی به عنوان جانشین پله معرفی شد در سانتوس درخشید، با انتقالی تاریخی راهی بارسلونا شد، کنار لیونل مسی و لوئیس سوارز یکی از مرگبارترین مثلث‌های هجومی تاریخ فوتبال را ساخت و سپس با گران‌ترین انتقال تاریخ فوتبال به پاری‌سن‌ژرمن رفت. اما با تمام این افتخارات یک سؤال همیشه درباره او مطرح بوده است. چرا بازیکنی با این سطح از استعداد هرگز نتوانست توپ طلا را ببرد و به جایگاهی که کریستیانو رونالدو و لیونل مسی رسیدند، دست پیدا کند؟
این سؤال حالا که نیمار پس از جام جهانی ۲۰۲۶ از تیم ملی برزیل خداحافظی کرده، دوباره پررنگ‌تر از همیشه شده است. او با وجود اینکه سال‌ها ستاره اول سلسائو بود دوران ملی خود را بدون فتح جام جهانی به پایان رساند و بسیاری معتقدند مهم‌ترین دلیل ناکامی او نه کمبود استعداد، بلکه سبک زندگی متفاوتش بوده است.
 
تفاوت اسطوره‌ها
در فوتبال حرفه‌ای، تفاوت میان بازیکنان بزرگ و اسطوره‌ها، فقط به کیفیت فنی خلاصه نمی‌شود. نظم، انضباط، سبک زندگی و میزان تمرکز روی فوتبال نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. اگر زندگی کریستیانو رونالدو را مرور کنیم تقریباً همه چیز حول محور تمرین، تغذیه، ریکاوری و آمادگی بدنی می‌چرخد. درباره لیونل مسی نیز شرایط تقریباً مشابه است. اما نیمار در تمام سال‌های فوتبالش تصویری کاملاً متفاوت از یک فوق‌ستاره ارائه داد.
زندگی نیمار همیشه با مهمانی‌های پرزرق‌وبرق، سفر‌های لوکس و تفریحات گران‌قیمت گره خورده بود. او بار‌ها نشان داد که فوتبال تنها بخش مهمی از زندگی‌اش است نه تمام آن. جشن‌های تولد مشهور نیمار تقریباً هر سال به یکی از خبر‌های داغ رسانه‌های جهان تبدیل می‌شد، مراسم‌هایی چندروزه با حضور ستاره‌های موسیقی، بازیگران، ورزشکاران و چهره‌های مشهور که میلیون‌ها دلار هزینه در بر داشت.
تولد خواهرش نیز همیشه برای نیمار اهمیت ویژه‌ای داشت. حتی در مقاطعی رسانه‌ها به شوخی می‌گفتند هر سال همزمان با تولد خواهرش نیمار یا مصدوم می‌شود یا به هر شکلی خودش را به برزیل می‌رساند تا در جشن خانوادگی شرکت کند. هرچند این موضوع همیشه محل بحث و گمانه‌زنی بود، اما نشان می‌داد زندگی شخصی او تا چه اندازه در کنار فوتبال قرار دارد.
 
جشن‌های تمام نشدنی
پس از تولد فرزندانش نیز همین روند ادامه پیدا کرد. نیمار بار‌ها جشن‌های مجلل برای فرزند یا فرزندانش برگزار کرد، مراسم‌هایی که تصاویر آنها در شبکه‌های اجتماعی میلیون‌ها بار دیده شد و بیش از آنکه درباره فوتبال باشد درباره سبک زندگی لاکچری این ستاره برزیلی صحبت می‌شد.
تازه‌ترین نمونه این سبک زندگی نیز خرید یک کشتی تفریحی فوق‌لوکس است. نیمار اخیراً صاحب یک کشتی تفریحی چند میلیون دلاری شده که امکاناتی مانند استخر، جکوزی، سوئیت‌های مجلل و فضای اختصاصی برای برگزاری مهمانی دارد. انتشار تصاویر این کشتی بار دیگر ثابت کرد که او علاقه ویژه‌ای به نمایش سبک زندگی لوکس خود دارد.
البته هیچ فوتبالیستی به خاطر ثروتمند بودن یا لذت بردن از زندگی نباید مورد انتقاد قرار بگیرد. نیمار درآمدش را به دست آورده و حق دارد هرطور که دوست دارد از آن استفاده کند. اما به نظر می‌رسد نیمار زیاده روی کرده است. او چیز‌های زیادی را از دست داد.
 
مصدومیت‌های بی پایان
مصدومیت‌های متعدد نیز ضربه بزرگی به دوران حرفه‌ای نیمار زد.  سبک بازی او باعث افزایش خطر مصدومیت می‌شد و برخی دیگر بر این باورند که اگر او همانند رونالدو روی آمادگی بدنی، ریکاوری و مراقبت از بدنش وسواس بیشتری داشت، شاید تعداد این آسیب‌ها کمتر می‌شد. البته این موضوع قابل اثبات نیست و نمی‌توان با قطعیت گفت سبک زندگی نیمار علت اصلی مصدومیت‌هایش بوده است.
نیمار فوتبال را با آماری خیره‌کننده، صد‌ها گل، ده‌ها جام و میلیون‌ها هوادار به پایان رساند. او بدون تردید یکی از بااستعدادترین فوتبالیست‌های قرن بیست‌ویکم است.
 اما شاید اگر نیمار بخشی از انرژی و زمانی را که صرف مهمانی‌ها، سفر‌های لوکس و زندگی پرزرق‌وبرق می‌کرد به فوتبال اختصاص می‌داد، امروز نه تنها یک قهرمان بزرگ، بلکه برنده توپ طلا و شاید حتی قهرمان جهان با برزیل بود. این البته یک فرضیه است و هرگز پاسخی قطعی برای آن وجود نخواهد داشت. اما آنچه مسلم است فاصله میان استعداد نیمار و افتخارات فردی او یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های تاریخ فوتبال باقی خواهد ماند.