برزیل - هلند فرصتی برای زدودن اشک‌ها

تیمی که به چیزی جز قهرمانی فکر نمی‌کرد، حالا با سرخوردگی ناشی از شکست تحقیرآمیز 7 بر یک مقابل آلمان باید برای دفاع از حیثیت خود بایستد. آنها برای این‌که یک بار دیگر با هم متحد شوند شاید بیش از هر زمان دیگری به خواندن سرود ملی برزیل با صدای بلند نیاز داشته باشند؛ سرودی که در ابتدای بازی با هـــــلند و از سوی نزدیک به 60 هزار برزیلی در ورزشگاه ناسیونال مانه گارینشا طنین‌انداز خواهد شد.

برزیلی‌ها گرچه به لحاظ روحی ـ روانی در شرایط خوبی قرار ندارند، اما هنوز انگیزه‌های بسیاری برای بازی کردن دارند؛ برای نیمار مصدوم و میلیون‌ها هوادار خود. فیلیپه اسکولاری در آستانه این بازی با روحیه‌تر از همیشه حرف زد: تیم هدف جدیدی پیدا کرده است و آن پیروزی برای کسب عنوان سومی جام و فراهم کردن بهانه‌ای برای شادی هواداران. می‌دانم که لطمه شکست 7 بر یک مقابل آلمان همیشه می‌ماند. اما یک باخت بد نمی‌تواند عملکرد خوب تیم ملی برزیل را بی‌اثر کند. زندگی ادامه دارد و ما به هدف بعدی خود چشم دوخته‌ایم.

بازی در دیدار رده‌بندی جام جهانی برای برزیلی‌های میزبان غریبانه‌تر از هلند است. از آخرین باری که برزیل در دیدار رده‌بندی جام جهانی به میدان رفت 36 سال می‌گذرد؛ 1978 در مکزیک. البته آن سال نیمه‌نهایی در کار نبود که برزیلی‌ها سرخورده از شکست در بازی ماقبل فینال قدم به دیدار رده‌بندی بگذارند. این تیم در مرحله دوم گروهی بعد از آرژانتین در رده دوم ایستاد؛ آن هم در شرایطی که هنوز هم خیلی‌ها پیروزی 6 بر صفر آرژانتین مقابل پرو را یک تبانی بزرگ می‌دانند؛ بردی که باعث شد آرژانتین به لطف تفاضل گل راهی فینال شود.

40 سال قبل از آن در 1938 فرانسه، برزیلی‌ها برای اولین بار طعم بازی در دیدار رده‌بندی را چشیدند. در آن تورنمنت آنها دیدار نیمه نهایی را 2 بر یک به ایتالیا باختند تا با بردن سوئد در آخرین بازی، عنوان سومی جام جهانی را به دست بیاورند. در 1978 هم برزیل تیم پیروز دیدار رده‌بندی بود؛ این بار آنها 2 بر یک ایتالیا را بردند و سوم شدند. حالا در شرایطی که برزیلی‌ها میزبان جام جهانی هستند، برای سومین بار باید در دیدار رده‌بندی به میدان بروند. اگر چه برزیلی‌ها بدون نیمار آن قدرت تهاجمی همیشگی را ندارند اما نکته‌ای که آنها را به پیروزی در بازی امشب امیدوار می‌کند عملکرد ضعیف خط حمله هلند در دو بازی قبلی است. لاله‌های نارنجی در دو وقت 120 دقیقه‌ای مقابل کاستاریکا و آرژانتین حتی یک بار هم موفق به گلزنی نشدند. استراحت کمتر هلند نسبت به برزیل و البته ناراحتی ناشی از باخت به آرژانتین در ضربات پنالتی را هم باید به عملکرد بد خط حمله هلند اضافه کرد.

دیدار رده‌بندی جام جهانی ساعت 30 دقیقه بامداد فردا با سوت جمال حیمودی آغاز می‌شود. این داور چهل و سه ساله الجزایری پیش از این، دیدار تیم‌های استرالیا با هلند، کاستاریکا با انگلیس و بلژیک با آمریکا را قضاوت کرده بود. او سابقه داوری در جام کنفدراسیون‌های سال 2013، جام باشگاه‌های جهان سال 2012 و جام جهانی زیر 20 سال را نیز دارد. حیمودی همچنین در سه دوره از مسابقات جام ملت‌های آفریقا نیز قضاوت کرده که آخرین آنها دیدار فینال سال 2013 بین دو تیم نیجریه و بورکینافاسو بوده است. او نخستین داور آفریقایی است که دیدار رده‌بندی جام جهانی فوتبال را سوت می‌زند.

برزیل ـ هلند در یازدهمین بازی

هلندی‌ها برای دومین بار است که در دیدار رده‌بندی جام جهانی حضور دارند. نخستین حضور آنها 16 سال پیش در جام جهانی 1998 فرانسه بود؛ جایی که شاگردان گاس هیدینک پس از شکست مقابل برزیل در ضربات پنالتی در دیدار نیمه‌نهایی، بازی رده‌بندی را هم 2 بر یک به کرواسی واگذار کردند تا مشخص شود چقدر بابت از دست دادن بازی فینال ناراحت هستند.

برزیل و هلند تاکنون 10 بار با هم بازی کرده‌اند که سهم برزیل سه پیروزی و سهم هلند دو پیروزی بوده است. پنج دیدار هم با تساوی به پایان رسید. آخرین بازی رسمی دو تیم در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی بود که هلندی‌ها بازی یک بر صفر باخته را با دو گل اشنایدر، 2 بر یک از برزیل بردند و به نیمه‌نهایی صعود کردند. هلند در نخستین رویارویی دو تیم در جام جهانی هم برزیل را 2 بر صفر شکست داد.

آن بازی در مرحله دوم گروهی جام جهانی 1974 برگزار شد و هلند به لطف آن پیروزی جواز حضور در فینال را به دست آورد. 20 سال طول کشید تا برزیل انتقام آن شکست را از هلند بگیرد. این دو تیم در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی 1994 به مصاف هم رفتند که این بار برزیلی‌ها 3 بر 2 پیروز شدند. سومین بازی خاطره‌انگیز دو تیم هم در نیمه‌نهایی جام جهانی 1998 بود، جایی که برزیل در ضربات پنالتی هلند را شکست داد و به فینال پارک دو پرنس صعود کرد. این دو تیم پنج بار هم در بازی‌های دوستانه به مصاف هم رفتند که بجز پیروزی 3 بر یک برزیل در سال 1999، بقیه​ بازی‌ها با تساوی به پایان رسیده است.

نیمار: اسکولاری باید بماند

نیمار در نخستین کنفرانس خبری خود بعد از مصدومیت شدید در دیدار مقابل کلمبیا و در حالی که اشک می‌ریخت، عنوان کرد: در لحظه‌ای که آن ضربه به کمرم خورد دیگر پاهایم حس نداشت تا حرکت کنم. البته چند روز بعد زونیگا از من عذرخواهی کرد و گفت که نمی‌خواسته عمدا به من آسیب برساند. من عذرخواهی وی را می‌پذیرم، ولی این‌را که ضربه عمدی نبوده باور نمی‌کنم. بازیکن بیست و دو ساله تیم ملی برزیل افزود: همه می‌دانند آن ضربه یک حرکت طبیعی نبوده است. او از راه دور آمد و به من ضربه زد. باید از خداوند سپاسگزار باشم که فلج نشدم؛ چرا که اگر چند اینچ ضربه پایین‌تر خورده بود امکان داشت فلج شوم.

ستاره تیم بارسلونا درباره شکست سنگین تیم ملی برزیل برابر آلمان نیز عنوان کرد: آنچه در این بازی اتفاق افتاد، غیرقابل توضیح است. من شرمنده برزیلی‌ها نیستم، بلکه افتخار می‌کنم بخشی از این تیم هستم. او صحبت‌های پدرش را در توئیتر مبنی بر این‌که اسکولاری باید از تیم ملی برود، تکذیب کرد و گفت: این حرف‌ها از زبان مدیر برنامه‌های من زده نشده است، بلکه از جانب پدرم بوده و او نظر خودش را عنوان کرده است. حرف من این است که اسکولاری باید در تیم ملی برزیل بماند.

نیمار که برای دیدن هم تیمی‌های خود به تمرین برزیل رفته بود برخلاف دیگر برزیلی‌ها دوست دارد که آرژانتین در دیدار نهایی برنده شود.

او در این کنفرانس خبری برای مسی و ماسکرانو دو هم تیمی خود در بارسلونا آرزوی موفقیت کرد و ابراز امیدواری کرد آنها قهرمان جام جهانی شوند.