کاپیتان برمی‌گردد

لحظات سختی بود که به کندی سپری می‌شد. به خصوص آن سه دقیقه پایانی. دوست داشتیم هر توپی که به هوا می‌رود مانند شعرهای کودکی به جایی برسد که نمی‌دانیم کجاست تا داور صرب که در این بازی سر ناسازگاری با ما داشت، زودتر سوتش را جلوی دهانش بگیرد و بزند و تمام. اما یک اشتباه و یک به هوا نزدن توپ، شگفتی را از ما گرفت. شاید کاپیتان می‌خواست از تجربه‌اش استفاده کند و توپ را بیشتر برای ما نگه دارد اما آرژانتین گرسنه گلزنی و عصبانی، تجربه نمی‌شناسد. توپ روی زمین ماند و به مسی رسید تا او بعد از 91 دقیقه مثل همیشه باشد. یک شوت، یک لرزش تور و تمام شدن شگفتی. باختیم اما چیزی از ارزش‌مان کم نشد. بعد از این گل هجمه انتقادات به سوی کاپیتان روانه شد. خیلی هم دور از ذهن نبود که بعد از این پایان تلخ به سرعت دنبال مقصر باشیم. کاپیتان مقصر قصه رویارویی ایران و آرژانتین شد، اما او هنوز هم مرد اول خط میانی تیم ملی ایران است. همان مردی که گل‌های مهمی را در راه برزیل زد تا ما حالا امروز مقابل بوسنی در پی شانس صعود باشیم. او قطعا در این بازی برمی‌گردد. همانطور که اشکان دژاگه پس از بازی ناامیدکننده‌اش مقابل نیجریه، برای تقابل با آرژانتین برگشت و چقدر هم خوب برگشت. حالا کاپیتان نکونام هم با دانستن این‌که هنوز همه آنهایی که انتقاد کردند و نکردند، مثل همیشه حامی او و تیم ملی هستند، باز می‌گردد. دوست داریم امروز که برای تاریخ فوتبال ایران حیاتی است، یازده مرد بدون اشتباه را درون میدان ببینیم. مانند 91 دقیقه از بازی با آرژانتین. متعصب و جنگنده.