1 ـ همیشه نتایجی که در مستطیل سبز رقم میخورد متاثر از تلاشی نیست که بازیکنان در داخل زمین از خود بروز میدهند. سپاهان در عربستان در حالی نتیجه را واگذار کرد که گل الهلالیها در موقعیت آفساید به ثمر رسید. یک هفته پیش هم استقلال در حالی بازی برده را در عربستان با شکست عوض کرد که داور به اشتباه برای الشباب اعلام پنالتی کرده بود.
نمیخواهیم بگوییم هر دوی این اشتباهات فاحش عمدی بوده است، اما این را هم نمیتوان کتمان کرد که فوتبال ایران هیچ نفوذی در کنفدراسیون فوتبال آسیا ندارد تا دستکم در مقابل این حقخوریها موضعگیری کند.
2 ـ برنامهریزی فوتبال ایران در سال منتهی به جام جهانی، برنامهای نبود که همزمان دربرگیرنده منافع تیم ملی و باشگاهها باشد. این برنامهریزی حتی منافع یکی از این دو دسته را هم تامین نکرد.
فشردگی رقابتهای لیگ و اصرار به این موضع که لیگ برتر و جام حذفی یک ماه زودتر از موعد مقرر تمام شود، اگر فقط به اندازه سه امتیاز در کیفیت بازی نمایندگان آسیایی فوتبال ایران تاثیر منفی گذاشته باشد، معنایش این است که خودمان با دست خودمان اسباب حذف استقلال، تراکتورسازی و سپاهان را فراهم کردیم. حالا فولاد خوزستان تنها نماینده فوتبال ایران در مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیاست. البته هیچ تضمینی وجود ندارد که با ادامه این نتایج ضعیف، سهمیههای فوتبال ایران در لیگ قهرمانان همچنان در عدد چهار باقی بماند.
رضا پورعالی/ گروه ورزش
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....