به اطرافت نگاه کن...

شاید من و تو که پدر هستیم، حتی تصور لحظه‌ای از این غم، ویرانمان کند. اما باور کنیم کسانی هستند که این روزها واقعا چنین غمی را سخت بر دوششان حمل می‌کنند. بسیاری یتیمان هستند که در حسرت کفشی، لباسی یا تکه‌ای شیرینی مانده‌اند.

بماند حسرت دستی را که بر سرشان کشیده شود، کنار گذاشته‌ایم. بدانیم که کمک و کمک‌کردن، فقط مختص توانمندان نیست؛ زیرا توانمندی و توانگری فقط به پولدار بودن نیست. کافی است به حس سرشار سخاوت که در روح همه ما جا خوش کرده و اتفاقا در ایرانی جماعت بزرگ‌تر است، مجال عرض‌‌اندام بدهیم. اندازه، رقم و تعداد مهم نیست، مهم برق شادی است که از آن یک جو معرفت بیرون می‌پرد. لب‌هایی که با لبخند پر می‌شود و گرمای شوقی که وجود انسانی را دربرمی‌گیرد، همه و همه در گرو همان سخاوت بی‌ریاست.

باور کنید و باور کنیم که نوروز باستانی و ارزش‌های والایش را همین معرفت‌ها بارور می‌سازد. نوروزی که تلاش کنیم تعداد بیشتری شاد باشند، حتی به لبخندی... این روزهای شب عید، بیشتر به اطرافمان نگاه کنیم، این نگاه‌ها منشأ خیر و برکت ایزدی است... .

بهمن موسوی / جام‌جم