مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
اجرای این آیین به این شکل است که اگر بچهای در 18 ماهگی یا دوسالگی پا نگیرد و راه نرود، پدر و مادر بچه، برای راه افتادن او، یک روز بچههای همسایه را خبر میکنند و فرزند خودشان را در یک زنبیل که با پیش (برگ درخت خرما) بافته شده، قرار میدهند و او را به کودکان همسایه میسپارند تا زنبیل و بچه را حداقل تا در شش خانه ببرند. بچههای همسایه با ترتیب خاصی، دو طرف زنبیل را میگیرند و در حالی که زنبیل را مثل تخت روان حرکت میدهند، با صدای بلند این عبارت را میخوانند:
کندو پا نداره، خیرش بکن به کندو / تا کندو پا بگیره / کندو پا نداره / خیرش بکن...
بعد با همان تشریفات، زنبیل را به در خانههای دیگر میبرند و عبارت بالا را به طور گروهی میخوانند. این کار حدود دو ساعت طول میکشد. در خاتمه مراسم، زنبیل محتوی بچه را به خانه پدر و مادر او برمیگردانند و او را تحویل والدین میدهند. اهالی بومی این منطقه از ایران بر این باورند که پس از انجام این مراسم، بچه پا میگیرد و راه میافتد. این مراسم از دیرباز تاکنون در جزیره قشم به جا آورده میشود و گذر زمان و امروزیشدن سبک زندگی مردم، خللی در اجرای آن نداشته است.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.