در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
آیین: زنبیلگردانی
خیرش بکن به کندو
هر چند قشم بزرگترین جزیره غیرمستقل جهان است اما این جزیره در برابر شهرها و استانهای این سرزمین مساحت اندکی دارد. با همه اینها و با توجه به این جغرافیای کم، قشم سرشار از آیینهای متفاوت و عجیب است. از آیین بارانخواهی گرفته تا مراسم معروف زارشان. اهالی بومی این خطه اما آیینی دارند با عنوان زنبیلگردانی؛ آیینی که برای کودکانی است که دیر راه میافتند. این رسم البته در قشم همچنان اجرا میشود اما محدود به جزیره نیست و در استان هرمزگان رواج دارد.
اجرای این آیین به این شکل است که اگر بچهای در 18 ماهگی یا دوسالگی پا نگیرد و راه نرود، پدر و مادر بچه، برای راه افتادن او، یک روز بچههای همسایه را خبر میکنند و فرزند خودشان را در یک زنبیل که با پیش (برگ درخت خرما) بافته شده، قرار میدهند و او را به کودکان همسایه میسپارند تا زنبیل و بچه را حداقل تا در شش خانه ببرند. بچههای همسایه با ترتیب خاصی، دو طرف زنبیل را میگیرند و در حالی که زنبیل را مثل تخت روان حرکت میدهند، با صدای بلند این عبارت را میخوانند:
کندو پا نداره، خیرش بکن به کندو / تا کندو پا بگیره / کندو پا نداره / خیرش بکن...
بعد با همان تشریفات، زنبیل را به در خانههای دیگر میبرند و عبارت بالا را به طور گروهی میخوانند. این کار حدود دو ساعت طول میکشد. در خاتمه مراسم، زنبیل محتوی بچه را به خانه پدر و مادر او برمیگردانند و او را تحویل والدین میدهند. اهالی بومی این منطقه از ایران بر این باورند که پس از انجام این مراسم، بچه پا میگیرد و راه میافتد. این مراسم از دیرباز تاکنون در جزیره قشم به جا آورده میشود و گذر زمان و امروزیشدن سبک زندگی مردم، خللی در اجرای آن نداشته است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
