مشکلات بینایی در کودکان
جام جم آنلاین: کودکانی که از اوتیسم رنج می برند توجه خیلی کمی به صورت افراد حتی کسانی که نزدیک آنها هستند ،
دارند.
در واقع این ویژگی خیلی زود یعنی در یک سالگی آشکار می شود و اغلب به عنوان نشانه ای از رشد بیماری مطرح می شود.
به گزارش مدیکال نیوز ، نتایج یک تحقیق جدید بینش بیشتری را نسبت به دلیل اجتناب کودکان مبتلا به اوتیسم از برقراری تماس چشمی فراهم کرده است.
این کودکان چهره ها را به صورت تهدید ناراحت کننده ای درک می کنند حتی اگر آشنا باشند.
کیم دالتون از دانشگاه ویسکانسین و همکارانش تعدادی نوجوان اوتیستیک را در حالی که به تصاویر چهره نگاه می کردند تحت عکس برداری رزونانس مغناطیسی (MRI) قرار دادند.
این محققان حرکات چشم افراد را نیز همزمان با مطالعه تصاویر MRI زیرنظر گرفتند.
به گفته دالتون این اولین مطالعه منتشر شده است که چگونگی نگاه افراد مبتلا به اوتیسم را بررسی می کند در حالی که به طور همزمان نشان می دهد کدام یک از نواحی مغز فعال هستند.
زمانی که تصویر شامل یک زل زدن مستقیم به چهره ای غیرتهدیدکننده بود ، فعالیت مغز در ناحیه آمیگدالا (ناحیه ای از مغز که با احساسات منفی مرتبط است) در کودکان مبتلا به اوتیسم خیلی بیشتر از آن در اعضای گروه کنترل بود.
دکتر دیویدسون در این باره می گوید: تصور کنید همواره چهره افراد حتی مادرتان را به گونه ای ببینید که گویی شما را تهدید می کنند.
نتایج همچنین نشان می دهند یک ناحیه از مغز به نام ناحیه فوزی فرم با ادراک چهره مرتبط است و در کودکان اوستیک از لحاظ ساختاری نرمال است اما فعالیت کمی نشان می دهد.
به گفته دیویدسون این امر می تواند ناشی از تحریک بیش از حد آمیگدالا باشد که یک کودک اوستیتیک را وادار می سازد دور از انظار بمانند. به علاوه جالب این بود که وقتی مبتلایان به اوتیسم نگاه خیره خود را از چشم چهره ای برمی گرفتند.
کاهش فعالیت آمیگدالا را نشان دادند ، دال بر این که برگرداندن نگاه یک تصمیم کنشی است.
گفت و گو
