مجیدی در آن فیلمها با استفاده از یک گروه حرفهای و با شناخت درست از جامعه پیرامونیاش توانسته بود بدون این که خود را درگیر فرمهای پیچیده روایی کند یا به مدد شکل اجرای عزاداریهای امروزی بخواهد با مخاطب خود ارتباط برقرار کند، نقبی به شکل اصیل مراسم عزاداری امام حسین(ع) در تکایا و هیاتهای مذهبی بزند و آن را به عنوان یک اصل مهم برای مخاطب خود جا بیندازد.
در واقع، این سینماگر باهوش و صاحب اندیشه، در این فیلمهای کوتاه که از شبکههای مختلف تلویزیونی روی آنتن رفت، توجه به اصالت عزاداری و سوگواری را بیش از هر چیز دیگری شایسته توجه دانسته بود و در سالهایی که همه کارشناسان و مبلغان مذهبی جامعه را از رفتن به سمت بدعتها و خرافهها بازمیدارند، توانسته بود با استفاده از نوحههای خوشآوا و بشدت تاثیرگذار، روح معنوی حاکم بر سوگواریها را به مثابه یک آیین ریشهدار به مخاطب انتقال دهد.
اگر بپذیریم صداوسیما در ایام سوگواری ماه محرم بویژه دهه اول این ماه، نقش یک تکیه عمومی و گسترده را ایفا میکند باید از این تجربه گرانبها بیش از این بهره بگیریم و نسل جدید را که شیفته امام حسین(ع) و یاران باوفایش است، به مدد تولید و پخش اینگونه آثار ارزشمند و تاثیرگذار سیراب کنیم.
باید این را در نظر گرفت که برای خلق یک اثر تاثیرگذار و فاخر، صرفا دغدغهها جوابگو نیستند و ایدههای روزمره و کلیشهای بدون برخورداری از زبان و بیان هنرمندانه کارکردی نخواهد داشت. مجید مجیدی راهی را شروع کرد که شاید اگر فیلمسازان همنسل و همفکرش آن را ادامه میدادند، اکنون داشتههای تلویزیون و سینما در این عرصه، چشمگیرتر بود.
مجتبی راعی، ابراهیم حاتمیکیا، محمدمهدی عسگرپور، حسن فتحی، محمدرضا هنرمند، حسن برزیده، عزیزالله حمیدنژاد، سیدرضا میرکریمی، سیدجواد هاشمی، محمدحسین لطیفی و... از هنرمندانی هستند که اگر هر یک از نگاه دوربین پویا و متعهد خود در قالب روایتهای مستند به ثبت آیینهای سوگواری بپردازند، گنجینهای ارزشمند تصویری برای مردم و نسل آینده به دست خواهد آمد.
تلویزیون بویژه در ده سال اخیر، توانسته با تولید آثار مختلف مناسبتی نقش تاریخی خود را در انتقال فرهنگ عاشورا بخوبی ایفا کند. چه خوب است برنامهریزان و برنامهسازان رسانه ملی از ظرفیتهای موجود بهترین استفاده را ببرند و با سپردن کار به کاردان، نتیجه کیفی لازم را به دست آورند.
استفاده از این ظرفیت به نوعی میتواند تضمینکننده موفقیت در ارتباط با مخاطب باشد و از این حیث، تلویزیون سرمایهای بزرگ در اختیار دارد که خود بهتر ارزش آنها را میداند.
علی افشار