تیموشچوک و حرکت در مسیر جام‌های بزرگ

در صحنه باشگاهی، تیموشچوک فصل پیش مردی بسیار موفق و در عین حال ناشادمان بود. موفق به این علت که بایرن مونیخ در موفق‌ترین فصل حیاتش برنده سه جام بزرگ داخلی و خارجی شد و نامسرور از آن جهت که او در این فتوحات سهم زیادی نداشت و در بسیاری از مسابقات بایرن پشت خط نشست و نیمکت‌نشین بود. کل بازی‌هایی که او برای تیم باواریایی در یک فصل بسیار پرمسابقه انجام داد از 23 بازی فراتر نرفت. این‌گونه مسائل و سخت‌تر‌شدن کار با احتساب نشستن پپ گواردیولای اسپانیایی به جای یوپ هاینکس آلمانی در سمت رهبری بایرن از ابتدای تابستان امسال سبب شد تیموشچوک به چهار سال حضورش در تیم باواریایی پایان بخشد و به زنیت سنت‌پترزبورگ بازگردد. وی در سال‌های 2007 تا 2009 حضوری موفق در این تیم روسی داشت و تصورش این است که حضورش در ترکیب ثابت این تیم که طبعا بسیار بیشتر از دفعات شرکت در مسابقات بایرن مونیخ خواهد بود، او را در تیم ملی اکراین نیز در جایگاهی ثابت قرار خواهد داد. او در چهار فصل اقامتش در باواریای آلمان، با بایرن هفت جام برد و این می‌توانست هر بازیکنی را در آنجا ماندنی کند و او پول خوبی هم می‌گرفت که برخی بازیکنان ثابت تیم‌ها نمی‌گیرند، ‌اما وی می‌خواست نفر ثابت تیم باشگاهی‌اش باشد و این در زنیت برای او مقدورتر است تا بایرنی که انباشت نیرو دارد.

وی در طلیعه پاییز 2013 می‌گوید: «شرکت در جام‌جهانی یا هر جام بزرگ دیگری قوی‌ترین انگیزه برای ماست. وقتی به مراحل نهایی جام‌های بزرگ می‌رسید تازه کارتان شروع می‌شود، زیرا برای درخشش در این مرحله باید برنامه‌ای دقیق داشته باشید و از هیچ چیز غافل نمانید. روز راهیابی به جام‌های بزرگ زمان بازبینی بسیاری از مسائل و موقعی است که حرکت به سمت مقصد شدت می‌گیرد.»

تشنگی تیموشچوک برای ادامه شرکت در مسابقات ملی در حالی شکل می‌گیرد که او پیشینه انجام 132 بازی در این سطح را دارد. خاطرات حضور موفق در جام‌جهانی 2006 در آلمان، جایی که وی و یارانش در تیم ملی اکراین شامل آندری شوچنکو و اولک گوسف تا یک‌چهارم نهایی پیش تاختند، در ذهن تیموشچوک زنده است و آنها می‌خواهند اگر تکرار آن واقعه در سال 2014 امکان‌پذیر نیست و حتی راهیابی به مرحله نهایی جام در معرض تردید قرار داشته، برای بعد از جام 2014 هم برنامه‌هایی موثر داشته باشند و کم نیاورند. حضور در گروه هشتم انتخابی اروپا در جام‌جهانی 2014 برای اکراینی‌ها سخت و کم‌ثمر بوده است و بخصوص شروع شرکت آنان با ثبت فقط دو امتیاز در سه دیدار نخست‌شان همراه شد و این محصول دو تساوی با انگلیس و مولداوی و شکست صفر ـ یک برابر مونته‌نگرو بود. اکراین آنگاه سه برد متوالی مقابل لهستان (یک ـ 3)، مولداوی (یک ـ 2) و مونته‌نگرو (صفر ـ 4) به دست آورد تا دوباره مدعی صعود شود و دو دیدار اواسط شهریور این تیم برابر سن‌مارینو متوسط و انگلیس پرمهره سرنوشت‌ساز نشان بدهد.

تیموشچوک می‌گوید: «ما بسیار راضی هستیم، زیرا بعد از شروع بدمان دیگر بختی برای صعود از منظر دیگران نداشتیم، اما با جنگندگی و فتوحات بعدی‌مان نکته‌ای 180 درجه متفاوت با برداشت‌های دیگران را به اثبات رساندیم. کار ما برای رسیدن به مرحله نهایی جام‌جهانی 2014 آسان نخواهد بود، اما می‌توان از حالا بنایی را ریخت که برای یورو 2016 و جام‌جهانی 2018 جایگاه بهتر و امن‌تری داشته باشیم و ما در همین راه حرکت و اقدام می‌کنیم.»

یوفا / مترجم: وصال روحانی